مدیرکل دفتر امور بانوان و خانواده استانداری مازندران در نشست خبری بهمناسبت هفته ملی جمعیت:
پیری جمعیت یک تهدید جدی است
«امالبنین محمدی» با اشاره به برخی بررسیهای انجامشده درخصوص نرخ پایین ازدواج و فرزندآوری گفت: ریشه اصلی این مشکل، در اقتصاد نیست و بسیاری از افراد هستند که وضعیت درآمدی خوبی دارند اما ازدواج نمیکنند و از فرزندآوری گریزان هستند و لازم است در این مسیر فرهنگسازی صورت گیرد.
به گزارش تفکر، مدیرکل بانوان و خانواده استان مازندران در ابتدای این نشست گفت: بهخاطر کوتاهیهایی که در چند دهه قبل انجام شد ایران عزیز در حفرهای افتاد به نام پیری جمعیت که یک تهدید جدی است و همه باید به سهم خود فعالیت کنیم تا این تهدید مدیریت شود.
وی با اشاره به هشدارهای رهبر معظم انقلاب در این زمینه ادامه داد: طی چند سال اخیر خوشبختانه اقدامات حقوقی انجام شد، قانون جوانی جعیت به تصویب رسید و مشوقهایی درنظر گرفته شد تا خانوادهها به سمت فرزندآوری روی آورند و فرهنگ اکتفاکردن به یک یا دو فرزند در میان خانوادهها تغییر کند.
مديرکل دفتر امور بانوان و خانواده استانداری مازندران در ادامه گفت: علیرغم اینکه قوانین خوبی طی چند سال اخیر به تصویب رسید و اقدامات خوبی انجام گرفت اما نتیجه چندان رضایتبخش نیست.
محمدی گفت: من از رسانهها میخواهم در کنار ما باشند و دست ما را بگیرند چون برابر بررسیهای ما ریشه اصلی این مشکل، در اقتصاد نیست و بسیاری از افراد هستند که وضعیت درآمدی خوبی دارند اما ازدواج نمیکنند و از فرزندآوری گریزان هستند و لازم است فعالان رسانه کنار ما باشند تا در این مسیر فرهنگسازی صورت گیرد.
«جوانی جمعیت» با حرف و هشدار
مدیران و نمایندگان هم مستمراً از تَبَعاتِ پیری جمعیت میگویند و بر اجرای قانون جوانی جمعیت و برگزاری جلسات روتین در این زمینه تأکید دارند اما مشکل همینجاست که با حرف و هشدار، نرخ ازدواج بالا نمیرود و تمایل به فرزندآوری در زوجها شدت نمیگیرد و جمعیتِ استان، جوان نمیشود.
«مسعود پزشکیان»؛ مردی آرام در روزهایی سخت
کشورها در بحران، بیش از آنکه به صدای بلند نیاز داشته باشند، به اعصاب آرام و تصمیمات منطقی و عملی نیاز دارند و یکی از مهمترین ویژگیهای «مسعود پزشکیان» در این دوره، همین آرامش در تصمیمگیری، صداقت در رفتار و گفتار و پرهیز از واکنشهای هیجانی بود. او از همان آغاز فعالیت خود نشان داد که علاقهای به تولید دوقطبیهای جدید ندارد و ترجیح میدهد به جای افزودن بر شکافهای موجود، بر نقاط مشترک تکیه کند.
از دولتِ کارگر تا دولتِ معمار
دولتِ معمار، دیگر وارد مصالح و ملات نمیشود؛ او «کدهای ساختمانی مهارت» را مینویسد، «پلان شایستگی» را ترسیم میکند، «مهندسان ناظر» را بر کیفیت میگمارد و سپس عقب مینشیند تا بخش خصوصی، تشکلهای صنفی و نهادهای اجتماعی، ساختمان مهارت را با خلاقیت خود برپا کنند.
