امروز و با حکم «غلامرضا نوری قزلجه» وزیر جهاد کشاورزی دولت چهاردهم؛
«اسداله تیموری» جایگزین «بابک مومنی» شد
«اسداله تیموری یانسری» استاد دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری با بیش از سه دهه سابقه علمی و اجرایی، طی حکمی از سوی «غلامرضا نوری قزلجه» وزیر جهاد کشاورزی دولت چهاردهم به ریاست سازمان جهاد کشاورزی استان مازندران منصوب و جایگزین «بابک مومنی» شد.
به گزارش تفکر، «اسداله تیموری یانسری» استاد دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری با بیش از سه دهه سابقه علمی و اجرایی، طی حکمی از سوی «غلامرضا نوری قزلجه» وزیر جهاد کشاورزی دولت چهاردهم به ریاست سازمان جهاد کشاورزی استان مازندران منصوب شد.
از جمله سوابق اجرایی دکتر تیموری میتوان به ریاست ۵ ساله دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، معاونت دانشجویی و فرهنگی این دانشگاه به مدت بیش از ۹ سال، ریاست کنفرانسهای بینالمللی و همچنین ریاست نخستین جشنواره شیر کشور اشاره کرد.
مراسم تودیع «بابک مومنی» و معارفه رییس جدید سازمان جهاد کشاروزی استان مازندران طی روز آینده برگزار خواهد شد.
لینک کپی شد
ارسال نظرات
روانِ مردم را خطخطی نکنید !
مجری برنامه «خطخطی» که قرار بود یک برنامه طنز باشد به کشتهشدگان حوادث اخیر توهینی آشکار کرد و همین اهانت موجب شد هم برنامه از کونداکتور شبکه افق حذف و هم مدیر این شبکه عزل شود اما آیا آثار مخرب چنین جملههایی از روح رنجور خانوادههای داغدار و ملت نگران زدوده خواهد شد؟
تحریریه تفکر
«مهارت»؛ پناهگاهِ امنِ توسعه
رویدادهای گذشته بهروشنی نشان داد که هیچ درمانی برای التیام زخمهای اجتماعی، کارآمدتر از «امید به فردا» نیست و این امید جز از طریق «مهارتافزایی» و «اشتغال پایدار» محقق نمیشود. بسیاری از ناآرامیهای ریشهدار، نه با انفعال، بلکه با اقدام پیشگیرانه و سازنده نهادهای آموزشی و اشتغالآفرین درمانپذیرند.
سیدبهنام مهردل
برف، باران و سخاوتِ آسمان
لازم است به خودمان یادآور شویم مصرف بهینه آب هم در بخش کشاورزی و هم در بخش شُرب، وظیفه و تکلیف همگانی است و هیچ مدیر یا شهروندی نباید در این موضوع، مسئولیت قانونی و اجتماعی خود را فراموش کند که این کار ناسپاسی است و چه بسا قهر و غضب طبیعت را به همراه داشته باشد و تا مدتها در حسرت چنین سخاوتی از سوی آسمان بمانیم.
تحریریه تفکر
گردشگرِ آگاه و گردشگریِ مسئولیتپذیر
گردشگری مازندران، بهعنوان یکی از قطبهای اصلی این صنعت سبز در ایران، میانِ دوگانگی قرار دارد: از یک سو، موهبت منابع طبیعی بینظیر و میراث فرهنگی غنی و از دیگر سو، فشار فزاینده توسعه و گردشگری انبوه که موجودیت این سرمایههای طبیعی را تهدید میکند.
محمدرضا حسینی علیآباد