یادداشت رسیده به «تفکر» بهمناسبت ۱۵ مهر -روز ملی روستا- خطاب به اعضای شورا و دهیاران؛
نگاه مدرن به مدیریتِ روستاها
متاسفانه اداره امور روستاها فاقد راهبرد، برنامه مدون و خط مشی مشخص است و کارها بهطور سنتی پیش میرود و به همین دلیل است که مشکلات انباشته میشود و منابعی که در اختیار دارند اثربخشی و کارآیی لازم را ندارد.
به گزارش تفکر، حکمرانی در عصر مدرن الزامات حرفهای، تخصصی و عالمانه دارد حتی برای کوچکترین نهاد اجتماعی از خانواده گرفته تا یک روستای بیست خانواره و همچنین روستای بزرگ با جمعیت بالا !
متاسفانه اداره امور روستاها فاقد راهبرد، برنامه مدون و خط مشی مشخص است و کارها بهطور سنتی پیش میرود و به همین دلیل است که مشکلات انباشته میشود و منابعی که در اختیار دارند اثربخشی و کارآیی لازم را ندارد.
اداره امور روستا بهعنوان کوچکترین عضو تقسیمات کشوری نیازمند برنامه و حکمرانی معطوف به اسناد بالادستی است تا به سمت توسعه پایدار یا پیشرفت و تعالی رهنمون شود.
اعضای شوراهای روستا و دهیاران باید با مشورت کارشناسان محلی متناسب با ظرفیتها، مزیتها، چالشها و مقتضیات روستای خود سه برنامه جامع کوتاهمدت، میانمدت و بلندمدت، طراحی و تدوین نمایند.
فرمانداریها و بخشداریها با همکاری سایر دستگاههای اجرایی و برگزاری دورههای آموزشی، ارائه الگوها و مشوقهای انگیزشی، روندهای سنتی مدیریت و اداره امور روستا را از نهاد بودجهبر و ایستا به کانون مشارکتافزا و حرکتبخش تغییر دهند.
مجموعه مسائل اجتماعی، اقتصادی و تولیدی، فرهنگی و آموزشی، عمرانی، بهداشتی، زیستمحیطی، رفاهی، ورزشی منابع و مصارف یک روستا باید در چارچوب یک سند منسجم با عنوان «برنامه روستای من» مکتوب، تصویب و اجرایی شود تا شاهد پیشرفت و آبادانی روستای باشیم.
تشکیل «شورای عمران و توسعه روستاها» با حضور جوانان و زنان و با هدف عبور از مدیریت سنتی؛ اتاق فکر توسعه و تعالی روستاها و از الزامات حکمرانی مطلوب محلی است.
** ایرج نیازآذری؛ روزنامهنگار و فعال فرهنگی و اجتماعی
روانِ مردم را خطخطی نکنید !
مجری برنامه «خطخطی» که قرار بود یک برنامه طنز باشد به کشتهشدگان حوادث اخیر توهینی آشکار کرد و همین اهانت موجب شد هم برنامه از کونداکتور شبکه افق حذف و هم مدیر این شبکه عزل شود اما آیا آثار مخرب چنین جملههایی از روح رنجور خانوادههای داغدار و ملت نگران زدوده خواهد شد؟
«مهارت»؛ پناهگاهِ امنِ توسعه
رویدادهای گذشته بهروشنی نشان داد که هیچ درمانی برای التیام زخمهای اجتماعی، کارآمدتر از «امید به فردا» نیست و این امید جز از طریق «مهارتافزایی» و «اشتغال پایدار» محقق نمیشود. بسیاری از ناآرامیهای ریشهدار، نه با انفعال، بلکه با اقدام پیشگیرانه و سازنده نهادهای آموزشی و اشتغالآفرین درمانپذیرند.
برف، باران و سخاوتِ آسمان
لازم است به خودمان یادآور شویم مصرف بهینه آب هم در بخش کشاورزی و هم در بخش شُرب، وظیفه و تکلیف همگانی است و هیچ مدیر یا شهروندی نباید در این موضوع، مسئولیت قانونی و اجتماعی خود را فراموش کند که این کار ناسپاسی است و چه بسا قهر و غضب طبیعت را به همراه داشته باشد و تا مدتها در حسرت چنین سخاوتی از سوی آسمان بمانیم.
