مدیر جهاد کشاورزی بابل خبر داد:
تحویل بیش از یک میلیون لیتر سوخت به کشاورزان بابلی
«رحیم شهیدیپور» با اشاره به تحویل بیش از یک میلیون سوخت به کشاورزان بابلی گفت: این میزان سوخت بهمنظور انجام عملیات شخم و شیار بهاره، تامین انرژی موتورپمپها، صنایع تبدیلی کشاورزی، مزارع پرورش مرغ گوشتی و آبزیان و ماشینآلات کشاورزی، بین بهرهبرداران توزیع شده است.
به گزارش تفکر، مدیر جهاد کشاورزی بابل تصریح کرد: توزیع بموقع سوخت مورد نیاز بخش کشاورزی و تولید نقش مهمی در تداوم تولید و تامین امنیت غذایی دارد.
وی گفت: داشتن پروانه بهرهبرداری از چاههای کشاورزی برای دریافت سهمیه سوخت الزامی است و بهرهبرداران چاههای کشاورزی بدون پروانه در بابل برای دریافت سهمیه سوخت در فصل کشاورزی پیش رو باید نسبت به دریافت پروانه بهرهبرداری یا تمدید پروانههایی که تاریخ اعتبارشان منقضی شده است اقدام کنند.
شهیدیپور تصریح کرد: طبق ضوابط قانونی، برداشت آب از منابع زیرزمینی باید با مجوز انجام شود و برداشت آب از چاههایی که پروانه بهرهبرداری ندارند یا چاههایی که تاریخ اعتبار پروانه بهرهبرداریشان به پایان رسیده اقدامی غیرمجاز محسوب میشود.
وی افزود: ابتدای سال جاری در شورای تامین استان مازندران تصویب شد که از سال آینده، یعنی فصل کشاورزی جاری همه کشاورزان برای برداشت آب از چاهها باید برای تمدید یا دریافت پروانه بهرهبرداری اقدام کنند و بر همین اساس این موضوع با جدیت دنبال میشود.
روانِ مردم را خطخطی نکنید !
مجری برنامه «خطخطی» که قرار بود یک برنامه طنز باشد به کشتهشدگان حوادث اخیر توهینی آشکار کرد و همین اهانت موجب شد هم برنامه از کونداکتور شبکه افق حذف و هم مدیر این شبکه عزل شود اما آیا آثار مخرب چنین جملههایی از روح رنجور خانوادههای داغدار و ملت نگران زدوده خواهد شد؟
«مهارت»؛ پناهگاهِ امنِ توسعه
رویدادهای گذشته بهروشنی نشان داد که هیچ درمانی برای التیام زخمهای اجتماعی، کارآمدتر از «امید به فردا» نیست و این امید جز از طریق «مهارتافزایی» و «اشتغال پایدار» محقق نمیشود. بسیاری از ناآرامیهای ریشهدار، نه با انفعال، بلکه با اقدام پیشگیرانه و سازنده نهادهای آموزشی و اشتغالآفرین درمانپذیرند.
برف، باران و سخاوتِ آسمان
لازم است به خودمان یادآور شویم مصرف بهینه آب هم در بخش کشاورزی و هم در بخش شُرب، وظیفه و تکلیف همگانی است و هیچ مدیر یا شهروندی نباید در این موضوع، مسئولیت قانونی و اجتماعی خود را فراموش کند که این کار ناسپاسی است و چه بسا قهر و غضب طبیعت را به همراه داشته باشد و تا مدتها در حسرت چنین سخاوتی از سوی آسمان بمانیم.
