یادداشت رسیده درخصوص مراسم نکوداشت «ابوالقاسم اسماعیلپور مطلق» اسطورهشناس نامدار بابلی باحضور چهرههای برجسته فرهنگی؛
شبی که فرهنگ بر صدر نشست
پنجشنبه شب، سال نکوی بابل در بهارش پیدا شد، چرا که اهل فرهنگ بر صدر نشستند و به آنچه که شایسته مقام شامخ جامعه فضل و دانش بود به بهانه تجلیل از استاد «ابوالقاسم اسماعیلپور مطلق» همشهری اندیشمندمان ارج گذاشته شد.
بابلیهای ایراندوست و فرهنگنشان با حضور معنادار و صمیمیشان بدون آنکه تبلیغات ویژهای انجام شده باشد در آیین نکوداشت فرزند شایسته و دانشمند خود استاد «ابوالقاسم اسماعیلپور مطلق»، اسطورهشناس، ایرانپژوه و پژوهشگر برجسته سرزمین مادری، مهربانی را به بیان زیبا و هنرمندانهای که استاد ژاله آموزگار در این مراسم شرح دادند، به تصویر کشیدند.
پنجشنبه شب، سال نکوی بابل در بهارش پیدا شد، چرا که اهل فرهنگ در صدر نشستند و به آنچه که شایسته مقام شامخ جامعه فضل و دانش بود به بهانه تجلیل از استاد «ابوالقاسم اسماعیلپور» مطلق همشهری اندیشمندمان ارج گذاشته شد.
سالن اصلی زندهیاد نوشیروانی (پایگاه فرهنگ و اندیشه بابل) بسیار زودتر از ساعت رسمی آغاز نکوداشت «16»، مملو از عاشقان فرهنگ و تاریخ این مرز پرگهر گردید و خیلی زود مدعوین به طبقه فوقانی هدایت شدند و لطیف آنکه کار به اضافه کردن صندلیهای سیار رسید!
سخنرانان مهمان که خود از شخصیتهای برجسته علمی و فرهنگی کشور بودند از شکوه مراسم و استقبال بینظیر بابلیهای مهرآفرین شگفتزده شدند. پندار من این است اگر برای این آیین باشکوه شبیه کنسرتها و فیلمها، بلیط فروخته میشد نیز استقبال به همین شکل چشمگیر بود!
در این شب ارزنده و خجسته فرهنگی حاضران هنگام سخنرانیهای کوتاه اما بلیغ و دقیق، مثل کلاس درس سرپا گوش بودند تا از عمق جان با تاریخ، زبان، اساطیر و بزرگان سرزمینشان بیشتر آشنا شوند.
ادای احترام و تشویق ممتد حضار نسبت به چهرههای شاخص فرهنگی بهویژه دکتر ژاله آموزگار، استاد ابوالقاسم اسماعیلپور و استاد مهدی فلاح خوشنویس عالی مقام شهرمان انرژی مثبتی بود که چون عطر بهار نارنج جانهای شیفته و عاشق وطن را سرمست میکرد.
بدون تردید فرهنگ عامل همبستگی و تحکیم هویت ملی و اجتماعی این کهن سرزمین اهورایی بوده و تکریم بزرگان و دانشمندان که از سرمایههای گرانسنگ میهن میباشند شایسته قدرشناسی و اهتمام همگانی است چه آنکه کاربست اندیشه ایرانشهری در حکمرانی و آشنایی نسل جوان با دیرینه فرهنگی و تمدنی، مُقوّم هویت ملی و سرزمینیمان خواهد شد.
از درسهای مهم این رویداد توصیه موکد استاد ژاله آموزگار به «مهرورزی و مهربانی» بهعنوان ویژگی بارز فرهنگی و تربیتی تاریخی ایرانیان و روایت دکتر ابوالقاسم اسماعیلپور مطلق از اهمیت عشق به وطن و نقش آن در فعالیتهای فرهنگی و پژوهشی خود و شناساندن ایران بود که شایسته است در جامعه امرورزی ترویج و بازنمایی شود.
ایرج نیازآذری
۲۹ فروردین ۱۴۰۴
تصاویر خبر
روانِ مردم را خطخطی نکنید !
مجری برنامه «خطخطی» که قرار بود یک برنامه طنز باشد به کشتهشدگان حوادث اخیر توهینی آشکار کرد و همین اهانت موجب شد هم برنامه از کونداکتور شبکه افق حذف و هم مدیر این شبکه عزل شود اما آیا آثار مخرب چنین جملههایی از روح رنجور خانوادههای داغدار و ملت نگران زدوده خواهد شد؟
«مهارت»؛ پناهگاهِ امنِ توسعه
رویدادهای گذشته بهروشنی نشان داد که هیچ درمانی برای التیام زخمهای اجتماعی، کارآمدتر از «امید به فردا» نیست و این امید جز از طریق «مهارتافزایی» و «اشتغال پایدار» محقق نمیشود. بسیاری از ناآرامیهای ریشهدار، نه با انفعال، بلکه با اقدام پیشگیرانه و سازنده نهادهای آموزشی و اشتغالآفرین درمانپذیرند.
برف، باران و سخاوتِ آسمان
لازم است به خودمان یادآور شویم مصرف بهینه آب هم در بخش کشاورزی و هم در بخش شُرب، وظیفه و تکلیف همگانی است و هیچ مدیر یا شهروندی نباید در این موضوع، مسئولیت قانونی و اجتماعی خود را فراموش کند که این کار ناسپاسی است و چه بسا قهر و غضب طبیعت را به همراه داشته باشد و تا مدتها در حسرت چنین سخاوتی از سوی آسمان بمانیم.
