با حضور در طبیعت، نقش نگهبان را داریم و به این احساسِ مسئولیتِ وجدانی، میبالیم؛
طبیعت نباشد بشر نیز نیست // نبودِ بشر! زین بتر چیز چیست؟
هرچه با احساس مسئولیت و حساسیت، به حفظ طبیعت کمک کنیم، یعنی از فرهنگ درستِ زندگی اجتماعی برخورداریم؛ اما بیتوجهی و بیمسئولیتی در قبال محیط زیست و تهدیدهای آن، غایت بیفرهنگی محسوب میشود و این یعنی چنین افرادی در هر سطحی، شأن انسانی و شخصیت درست اجتماعی ندارند و تنها نام آدمیزاد را یدک میکشند.
به گزارش تفکر، بهار، فرصت سبزینگی، زندگی مجدد و زندهماندن را به زیباترین شکل ممکن مهیا میسازد؛ این که ما در مواجهه با این فرصت چه رفتاری داریم، ماهیت ما را فاش میکند.
هرچه با احساس مسئولیت و حساسیت، به حفظ طبیعت کمک کنیم، یعنی از فرهنگ درستِ زندگی اجتماعی برخورداریم؛
اما بیتوجهی و بیمسئولیتی در قبال محیط زیست و تهدیدهای آن، غایت بیفرهنگی محسوب میشود و این یعنی چنین افرادی در هر سطحی، شأن انسانی و شخصیت درست اجتماعی ندارند و تنها نام آدمیزاد را یدک میکشند.
این یک وظیفه عمومی و تکلیف مسلّم است تا همه در برابر سلامت طبیعت و حفاظت از جنگلها؛ این هدیههای ناب خدادادی، با تعصب و غیرت عمل کنیم.
فرزندان این خاک و نسلهای آینده نیاز به آب و هوای سالم دارند و با بیمسئولیتی ما، آینده نونهالان و کودکان این مرز و بوم، با مخاطره جدی مواجه خواهد شد.
کمترین غفلت در رفتار ما در این روزهای زیبای بهاری و بهویژه ۱۳ فروردین و تعطیلات مرتبط با این مناسبت، منجر به بروز فجایع زیستمحیطی میشود که مستقیم سلامت خودمان را بهچالش میکشد.
پس همه ما با حضور در طبیعت برای لذت و تفرج، نقش نگهبان طبیعت را داریم و به این احساسِ مسئولیتِ وجدانی، میبالیم.
عشرت کراری
مدیرمسئول وبسایت خبری_تحلیلی #تفکر
عکس: مصطفی شانهچی
روانِ مردم را خطخطی نکنید !
مجری برنامه «خطخطی» که قرار بود یک برنامه طنز باشد به کشتهشدگان حوادث اخیر توهینی آشکار کرد و همین اهانت موجب شد هم برنامه از کونداکتور شبکه افق حذف و هم مدیر این شبکه عزل شود اما آیا آثار مخرب چنین جملههایی از روح رنجور خانوادههای داغدار و ملت نگران زدوده خواهد شد؟
«مهارت»؛ پناهگاهِ امنِ توسعه
رویدادهای گذشته بهروشنی نشان داد که هیچ درمانی برای التیام زخمهای اجتماعی، کارآمدتر از «امید به فردا» نیست و این امید جز از طریق «مهارتافزایی» و «اشتغال پایدار» محقق نمیشود. بسیاری از ناآرامیهای ریشهدار، نه با انفعال، بلکه با اقدام پیشگیرانه و سازنده نهادهای آموزشی و اشتغالآفرین درمانپذیرند.
برف، باران و سخاوتِ آسمان
لازم است به خودمان یادآور شویم مصرف بهینه آب هم در بخش کشاورزی و هم در بخش شُرب، وظیفه و تکلیف همگانی است و هیچ مدیر یا شهروندی نباید در این موضوع، مسئولیت قانونی و اجتماعی خود را فراموش کند که این کار ناسپاسی است و چه بسا قهر و غضب طبیعت را به همراه داشته باشد و تا مدتها در حسرت چنین سخاوتی از سوی آسمان بمانیم.