
یادداشت «تفکر» درخصوص وظایف شهروندان در روز «طبیعت»؛
اگر با کمالاتی و باشکوه // میفروز آتش به هر دشت و کوه
حفظ و صیانت از محیطزیست، منابع طبیعی، عرصههای جنگلی و پهنههای ساحلی تنها وظیفه یک دستگاه نیست و همه مردم در این خصوص تکلیف دارند به این خاطر که این عرصهها، داراییهای مُشاع هستند و نسلهای بعد هم از آن سهم دارند و همانگونه که اجداد ما این عرصهها را سالم به ما تحویل دادند، ما نیز وظیفه داریم آن را تحویل نسلهای بعد بدهیم.
به گزارش تفکر، فردا ۱۳ فروردین و روز طبیعت است همان روزی که در بیان غیررسمی «سیزدهبهدر» نام دارد و از دیرباز مردم این سرزمین، در این روز به دامن کوه و دشت و دمن میرفتند تا آمدن بهار را با چشم ببینند و با تمام وجود خود حس کنند گویا که میخواهند از بیدار شدن طبیعت پس از یک زمستان سخت و سرد، بیداری و زندگی بیاموزند.
در این روزها معمولاً جملاتی چون «از طبیعت چیزی جز عکس برندارید و در طبیعت چیزی جز رد پا باقی نگذارید» نیز در محورهای منتهی به جنگل به چشم میخورد با این هدف که به انسانهای سرخوش از بادِ بهار و عطرِ فروردین یادآوری کند که طبیعت هم برای خود جانی دارد و سامانی و نباید به آن آسیبی وارد کرد اعم از قطع شاخ و برگ درختان، روشن کردن آتش، رها کردن زباله و نابود کردن پوشش گیاهی.
امسال اما نگرانی ما بیش از هر سال است به این دلیل که هوا به شکلی غیرعادی گرم بهنظر میرسد و در چنین شرایطی یک آتشسوزی کوچک میتواند به سرعت تا قلب جنگلهای هیرکانی پیشروی کند.
دلیل دوم نگرانی ما دو روز تعطیلات عید سعید فطر قبل از ۱۳ نوروز و ۲ روز تعطیلی آخر هفته پس از روز طبیعت است که موجب خواهد شد جمعیت بیشتری آهنگِ طبیعت کنند و روزهای بیشتری در دل آن اردو بزنند و در این شرایط لازم است همه هوشیارتر عمل کنیم و هوای طبیعت را بیشتر داشته باشیم.
عوامل جنگلبانی و منابع طبیعی در این روزها، در آمادهباش کامل هستند اما اگر آتشی برافروخته شود، در چنین شرایط آب و هوایی، چه بسا بهطور گسترده منتشر شود و مهار آن خارج از توان این نیروها باشد یا چند هفته زمان ببرد.
نکته مهم بعدی این است که حفظ و صیانت از محیطزیست، منابع طبیعی، عرصههای جنگلی و پهنههای ساحلی تنها وظیفه یک دستگاه نیست و همه مردم در این خصوص تکلیف دارند به این خاطر که این عرصهها، داراییهای مُشاع هستند و نسلهای بعد هم از آن سهم دارند و همانگونه که اجداد ما این عرصهها را سالم به ما تحویل دادند، ما نیز وظیفه داریم آن را تحویل نسلهای بعد بدهیم.
انتظار میرود با اینهمه توضیح، شهروندان و مسافرانی که این روزها به دامن طبیعت میروند تا از موهبتهای آن بهره ببرند، در پایان هم در نهایت مراقبت و احترام از حریم آن بیرون بیایند؛ آتشی را نیمسوخته در حاشیه جنگل رها نکنند و زبالهها و بهویژه ظروف پلاستیکی و سفرههای یکبارمصرف را در طبیعت جا نگذارند.
نباید بیاحتیاطی یا بیمسئولیتی برخی از ما موجب شود به این سرمایه ارزشمند آسیب برسد؛ که در آن صورت هم در پیشگاه خالق و هم در برابر نسلهای بعدی شرمنده خواهیم بود ضمن اینکه هر آسیبی در طبیعت برابر قانون «اثر پروانهای»، در کوتاهمدت دامن خودمان را نیز خواهد گرفت.

شِما همهی خِنا بدون !
هریک از ما شهروندان برای برخی روزهای سال برنامه مشخصی داریم چه مناسبت مذهبی باشد مثل ایام تاسوعا و عاشورا و شبهای احیا یا اعیاد باشد و روزهای خاص مثل زمان «سال تحویل» و «سیزده بهدر» که بهصورت خانوادگی یا شخصی از این فرصتها بهرهمند میشویم اما دستگاهها و بخشهایی هستند که در این روزهای خاص سال نمیتوانندکنار خانواده خود باشند چون کشیک هستند.

زگیلهای بتنی؛ مانع سرمایهگذاری مولد
غرب مازندران علیرغم ویژگیهای خاص و کمنظیر گردشگری همواره مورد توجه سرمایهگذاران در بخش املاک، مستغلات و صنعت ساختمان بوده است و نبود شیوه درست حکمرانی و بیبرنامگی دولتها در صنعت گردشکری و رواج سوداگری در بخش زمین و ملک، «سرمایهگذاری غیرمولد» و «انباشت داراییهای راکد» را به دنبال داشت که تهدیدی برای برای صنعت گردشگری و کشاورزی است.

شتابدهندههای تحول مازندران در 1404
با توجه به اهمیت و نقش گذر زمان از منظر نمادشناسی و اسطورهشناسی در فرهنگ و حکمت ایرانی آنچه در این نوشتار به آن میپردازم توجه به شروع یک سال تازه است که با تمرکز بر نوروز ۱۴۰۴ و شبهای قدر از آن به «مازندران سال جدید» نام میبرم و معتقدم بهمثابه یک مرحله گذر از ابعاد مختلف برای مازندران و مازندرانیها از اهمیت ویژهای برای نیل به تعالی و شکوفایی برخوردار است.
