مدیرکل اوقاف و امور خیریه مازندران خبر داد:
اسکان اضطراری ۲۰۰۰ نفر در بقاع متبرکه مازندران
«حجتالاسلام ابراهیم حیدری جناسمی» با اشاره به اجرای طرح ملی «حرم امامزادگان؛ پناهگاه مردم»، گفت: تاکنون دو هزار نفر از مسافرانی که در شرایط خاص کشور به مازندران آمدند، در بقاع متبرکه و صحن و سرای امامزادگان اسکان اضطراری داده شدند.
به گزارش تفکر، مدیرکل اوقاف و امور خیریه استان مازندران ظهر امروز شنبه در گفتوگو با خبرنگاران با اشاره به اجرای طرح ملی «حرم امامزادگان؛ پناهگاه مردم» گفت: در این روزهای پرالتهاب که کشور عزیزمان مورد حمله رژیم غاصب صهیونی قرار گرفته، بقاع متبرکه و آستان مقدس امامزادگان واجبالتعظیم نهتنها مأمن دعا و توسل هستند، بلکه تبدیل به پناهگاهی معنوی برای ملت خداجوی ایران اسلامی شدند.
وی با بیان اینکه بهمنظور تقویت روحیه ایمانی و اسکان اضطراری مسافران درهای بقاع متبرکه مازندران به روی مردم گشوده شده است، افزود: از زمان حضور مسافران در استان به مدیران اجرایی اماکن مذهبی ابلاغ شد نهایت همکاری و مساعدت را در اسکان و پذیرایی از مردم داشته باشند.
حیدری بیان کرد: در قالب این طرح برپایی نمازهای جماعت، دعاهای جمعی، زیارت، برنامههای قرآنی و آمادگی فرهنگی در برابر تهدیدها برای مسافران اجرا میشود.
وی با بیان اینکه در اسکان اضطراری مسافران در اماکن مذهبی پایگاههای مقاومت بسیج، نیروی انتظامی و فرمانداریها با اوقاف مشارکت میکنند، گفت: تمامی ظرفیتهای اماکن مذهبی مانند مساجد، ساختمان بقاع متبرکه و امامزادگان، زائرسراها، سوئیتها و محوطه این اماکن با حفظ مسائل امنیتی دراختیار مسافران قرار میگیرد.
«جوانی جمعیت» با حرف و هشدار
مدیران و نمایندگان هم مستمراً از تَبَعاتِ پیری جمعیت میگویند و بر اجرای قانون جوانی جمعیت و برگزاری جلسات روتین در این زمینه تأکید دارند اما مشکل همینجاست که با حرف و هشدار، نرخ ازدواج بالا نمیرود و تمایل به فرزندآوری در زوجها شدت نمیگیرد و جمعیتِ استان، جوان نمیشود.
«مسعود پزشکیان»؛ مردی آرام در روزهایی سخت
کشورها در بحران، بیش از آنکه به صدای بلند نیاز داشته باشند، به اعصاب آرام و تصمیمات منطقی و عملی نیاز دارند و یکی از مهمترین ویژگیهای «مسعود پزشکیان» در این دوره، همین آرامش در تصمیمگیری، صداقت در رفتار و گفتار و پرهیز از واکنشهای هیجانی بود. او از همان آغاز فعالیت خود نشان داد که علاقهای به تولید دوقطبیهای جدید ندارد و ترجیح میدهد به جای افزودن بر شکافهای موجود، بر نقاط مشترک تکیه کند.
از دولتِ کارگر تا دولتِ معمار
دولتِ معمار، دیگر وارد مصالح و ملات نمیشود؛ او «کدهای ساختمانی مهارت» را مینویسد، «پلان شایستگی» را ترسیم میکند، «مهندسان ناظر» را بر کیفیت میگمارد و سپس عقب مینشیند تا بخش خصوصی، تشکلهای صنفی و نهادهای اجتماعی، ساختمان مهارت را با خلاقیت خود برپا کنند.