تحلیل «تفکر» بر دومین جلسه مشترک نمایندگان مجلس و خبرگان با مدیران استان با موضوع پسماند؛
به احترام طبیعت و محیطزیست
امروز اعضای مجمع نمایندگان مازندران و مجلس خبرگان رهبری به اتفاق مدیران ارشد اجرایی استان مازندران در دفتر نمایندگی ولی فقیه نشستند و در بخش مهمی از این نشست، ابرچالش پسماند در استان را مورد بررسی قرار دادند و از خسارتهای دپو و دفع سنتی زباله در 27 نقطه استان بر طبیعت، محیطزیست و سلامت عمومی گفتند.
به گزارش تفکر، معاون امور جنگل سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور وضعیت خسارت پسماند به آب، خاک و پوشش گیاهی مازندران را خطرناک و فاجعهآمیز توصیف کرد و گفت: طبق بررسیهای میدانی، خسارت سالانه دپو و دفن زباله در 27 نقطه مازندران به طبیعت این خطه شمالی، ۷۰ هزار میلیارد ریال است.
داستان زباله داستانی تکراری برای مردم و مدیران شده است و چنددهه سال است همه مدیران این وضعیت را محکوم میکنند و نامطلوب میدانند اما همزمان چند دهه است که یک روش در استان مازندران بهعنوان مدیریت پسماند اجرایی و عملیاتی میشود و آن دفن و دپو و ایجاد «لندفیل» است که ابداً بهداشتی نیست و بسیار برای محیطزیست، طبیعت و مآلاً سلامت عموم مردم، پوشش گیاهی و حیوانات خطرناک است از این منظر که آبهای سطحی و زیرزمینی و همچنین خاک را آلوده میکند.
در مقطعی برای جبران خسارتهای ناشی از آن، ایده زبالهسوز را طرح و در نوشهر و ساری نیز این ایده را اجرا کردند اما خیلی زود متوجه شدند سوزاندن زباله برای طبیعت، محیطزیست و سلامت عمومی اگر بیشتر از دپو و دفن زباله نباشد کمتر نیست ضمن اینکه اعتبارات سنگینی در این مسیر به هدر رفت و استاندار مازندران نیز در این نشست به آن اشاره کرد.
در این نشست همچنین از فعالیت مافیای زباله سخن گفته شد که آن هم درست است و شاهد هستیم ماهانه صورتحساب مالی سنگینی روی دست شهرداریها و درحقیقت مردم میگذارد.
برخی نیز گفتند لازم است با کمک نخبگان دانشگاهی و شرکتهای دانشبنیان، با این اَبَرچالش به مقابله برخاست و این مشکل را حل کرد که این هم سخن درستی است اما باز هم در این نشست از سهم مردم غفلت شد.
زباله را مردم و شهروندان تولید میکنند و گام اول و اصولی در مدیریت پسماند، تفکیک زباله در محل تولید -آشپزخانه منازل- است و لازم است از آحاد جامعه بهویژه زنان خانهدار کمک گرفت و برای استفاده از این ظرفیت، باید برنامههای منظم و همهجانبه برای آگاهی شهروندان به راه بیندازیم تا آیتمهای مختلف زباله اعم از پلاستیک و لاستیک، کاغذ، کارتن و الیاف سلولزی، شیشه و فلزات و زباله تَر در آشپزخانه منازل از هم تفکیک شود.
روشن است که هر کدام از آیتمهای گفتهشده راه خود را خواهند رفت و به مسیر بازیافت و نه مسیر دفن و دپو یا زبالهسوز هدایت خواهند شد و در این مرحله شرکتهای دانشبنیان هم میتوانند در تبدیل زباله تَر به کود زیستی فعالیت کنند.
مدیریت پسماند همین است نه برگزاری جلسه، قول و وعده دادن و ایجاد لندفیل و افتتاح زبالهسوز.
روانِ مردم را خطخطی نکنید !
مجری برنامه «خطخطی» که قرار بود یک برنامه طنز باشد به کشتهشدگان حوادث اخیر توهینی آشکار کرد و همین اهانت موجب شد هم برنامه از کونداکتور شبکه افق حذف و هم مدیر این شبکه عزل شود اما آیا آثار مخرب چنین جملههایی از روح رنجور خانوادههای داغدار و ملت نگران زدوده خواهد شد؟
«مهارت»؛ پناهگاهِ امنِ توسعه
رویدادهای گذشته بهروشنی نشان داد که هیچ درمانی برای التیام زخمهای اجتماعی، کارآمدتر از «امید به فردا» نیست و این امید جز از طریق «مهارتافزایی» و «اشتغال پایدار» محقق نمیشود. بسیاری از ناآرامیهای ریشهدار، نه با انفعال، بلکه با اقدام پیشگیرانه و سازنده نهادهای آموزشی و اشتغالآفرین درمانپذیرند.
برف، باران و سخاوتِ آسمان
لازم است به خودمان یادآور شویم مصرف بهینه آب هم در بخش کشاورزی و هم در بخش شُرب، وظیفه و تکلیف همگانی است و هیچ مدیر یا شهروندی نباید در این موضوع، مسئولیت قانونی و اجتماعی خود را فراموش کند که این کار ناسپاسی است و چه بسا قهر و غضب طبیعت را به همراه داشته باشد و تا مدتها در حسرت چنین سخاوتی از سوی آسمان بمانیم.