مدیرکل انتقال خون مازندران هشدار داد:
سهم قطعی برق بر کاهش ذخایر خونی
«عبدالله محمدی فیروزجایی» با بیان اینکه ذخیره خون در استان بین چهار تا پنج روز است، گفت: قطعی برق در ماههای گذشته برای خونگیری از اهداکنندگان مشکلاتی به وجود آورده و انتظار داریم با توجه به اهمیت حفظ ذخایر خونی در این زمینه تدبیر لازم بشود.
به گزارش تفکر مدیرکل انتقال خون مازندران امروز پنجشنبه گفت: نیاز دائمی به خود، ایجاب میکند اهداکنندگاه بهطور مستمر در پایگاههای انتقال خون استان حضور داشته باشند.
محمدی فیروزجایی افزود: باتوجه به قرار گرفتن در روزهای پایان سال و همچنین در پیش بودن ماه مبارک رمضان، نگران کاهش ذخایر خونی استان هستیم.
وی گفت: گردشگرپذیر بودن مازندران و وجود بیماران خاص موجب میشود مصرف خون و فرآوردههای خونی در استان بالا باشد و ما برای افزایش ذخایر خونی به همراهی و مساعده مردم نیاز داریم.
مدیرکل انتقال خون مازندران با تاکید براینکه قطعی برق در ماههای گذشته برای خونگیری از اهداکنندگان مشکلاتی به وجود آورده است، گفت: انتظار داریم با توجه به اهمیت حفظ ذخایر خونی در این زمینه تدبیر لازم بشود.
محمدی فیروزجایی گفت: پایگاههای انتقال خون بهصورت ۲ شیفت و در برخی موارد سه شیفت درحال فعالیت هستند تا فرآیند خونگیری انجام شود.
گفتنی است ادارهکل انتقال خون استان با داشتن ۱۴ پایگاه ثابت و سه اتوبوس سیار اهدای خون، وظیفه تامین خون و فرآوردههای خونی برای ۴۷ مرکز درمانی و بیمارستانی استان و نزدیک به ۱۴ هزار بیمار خاص از جمله تالاسمی، هموفیلی، سرطانی و دیالیزی را برعهده دارد.
روانِ مردم را خطخطی نکنید !
مجری برنامه «خطخطی» که قرار بود یک برنامه طنز باشد به کشتهشدگان حوادث اخیر توهینی آشکار کرد و همین اهانت موجب شد هم برنامه از کونداکتور شبکه افق حذف و هم مدیر این شبکه عزل شود اما آیا آثار مخرب چنین جملههایی از روح رنجور خانوادههای داغدار و ملت نگران زدوده خواهد شد؟
«مهارت»؛ پناهگاهِ امنِ توسعه
رویدادهای گذشته بهروشنی نشان داد که هیچ درمانی برای التیام زخمهای اجتماعی، کارآمدتر از «امید به فردا» نیست و این امید جز از طریق «مهارتافزایی» و «اشتغال پایدار» محقق نمیشود. بسیاری از ناآرامیهای ریشهدار، نه با انفعال، بلکه با اقدام پیشگیرانه و سازنده نهادهای آموزشی و اشتغالآفرین درمانپذیرند.
برف، باران و سخاوتِ آسمان
لازم است به خودمان یادآور شویم مصرف بهینه آب هم در بخش کشاورزی و هم در بخش شُرب، وظیفه و تکلیف همگانی است و هیچ مدیر یا شهروندی نباید در این موضوع، مسئولیت قانونی و اجتماعی خود را فراموش کند که این کار ناسپاسی است و چه بسا قهر و غضب طبیعت را به همراه داشته باشد و تا مدتها در حسرت چنین سخاوتی از سوی آسمان بمانیم.