با حضور وزیر دولت چهاردهم در محل پل تاریخی محمدحسنخان بابل انجام شد؛
بازدید از میراث فرهنگی ۳۰۰ ساله
«سیدرضا صالحی امیری» در سفر خود به مازندران همچنین از پل تاریخی و در حال تخریب محمدحسنخان بابل بازدید کرد، پلی که یادگار دوران زندیه است و این روزها بهخاطر حجم تردد ماشینهای سنگین و آسیبهایی که از این رهگذر دیده، حال و روز خوبی ندارد و بهسختی روی پایههای خود ایستاده است.
به گزارش تفکر، وزیر میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در بازدید از پل تاریخی محمدحسنخان بابل گفت: تصمیمگیری در پروژههای عمرانی باید براساس تخصص و شواهد علمی باشد و نمیتوان سلیقهای عمل کرد.
وی ادامه داد: نمایندگان مردم بابل در مجلس شورای اسلامی، شهردار و فرماندار باید با همکاری یکدیگر و استفاده از یک مشاور صاحبنظر برای بررسی و ارائه طرحهای مرمت و بازسازی این پل اقدام کنند و بعد از دریافت نظر مشاور و برآورد بودجه، نحوه اجرای پروژه باید زودتر مشخص شود.
گفتنی است تردد چند باره خودروهای سنگین زیر پل تاریخی محمدحسنخان بابل در حالی طی چند سال اخیر به یک سریال غمناک تبدیل شد که باردیگر برخورد تاج یکی از خودروهای سنگین بخشی از طاق این پل ۳۰۰ ساله را تخریب کرد.
عبور غیرقانونی خودروهای سنگین از زیر این پل که از آثار دوره زندیه و نماد تاریخی شهر بابل محسوب میشود، آن را در سراشیبی استهلاک و فروپاشی قرار داده است.
روانِ مردم را خطخطی نکنید !
مجری برنامه «خطخطی» که قرار بود یک برنامه طنز باشد به کشتهشدگان حوادث اخیر توهینی آشکار کرد و همین اهانت موجب شد هم برنامه از کونداکتور شبکه افق حذف و هم مدیر این شبکه عزل شود اما آیا آثار مخرب چنین جملههایی از روح رنجور خانوادههای داغدار و ملت نگران زدوده خواهد شد؟
«مهارت»؛ پناهگاهِ امنِ توسعه
رویدادهای گذشته بهروشنی نشان داد که هیچ درمانی برای التیام زخمهای اجتماعی، کارآمدتر از «امید به فردا» نیست و این امید جز از طریق «مهارتافزایی» و «اشتغال پایدار» محقق نمیشود. بسیاری از ناآرامیهای ریشهدار، نه با انفعال، بلکه با اقدام پیشگیرانه و سازنده نهادهای آموزشی و اشتغالآفرین درمانپذیرند.
برف، باران و سخاوتِ آسمان
لازم است به خودمان یادآور شویم مصرف بهینه آب هم در بخش کشاورزی و هم در بخش شُرب، وظیفه و تکلیف همگانی است و هیچ مدیر یا شهروندی نباید در این موضوع، مسئولیت قانونی و اجتماعی خود را فراموش کند که این کار ناسپاسی است و چه بسا قهر و غضب طبیعت را به همراه داشته باشد و تا مدتها در حسرت چنین سخاوتی از سوی آسمان بمانیم.
