توصیههای «تفکر» برای پیشگیری از مسمومیت با گاز مونواکسیدکربن با توجه به فرارسیدن سرمای زمستان؛
برای مهار «قاتل خاموش» چه کنیم ؟
با توجه به به راه افتادن موج سرما در شهرها و روستاهای مختلف استان مازندران بهویژه ارتفاعات و مناطق کوهستانی، شهروندان لازم است برخی توصیههای ساده را جدی بگیرند تا دچار خفگی براثر گاز منواکسید کربن که به قاتل خاموش مشهور است، نشوند.
به گزارش تفکر، اگر نیاز به اضافه کردن وسیله گرمایشی در منزل دارید (بهویژه در مناطق ییلاقی و روستایی)، حتماَ نصب آن توسط افراد باتجربه انجام شود ضمناً از مسیرهای خروجی و تخلیه گازهای سمی مطمئن شوید.
شعله وسایل گازسوز باید به رنگ آبی باشد. رنگهای زرد و نارنجی یعنی گاز به صورت ناقص در حال سوختن است و گاز مونوکسید کربن تولید میکند.
استفاده از اجاق آشپزخانه، ذغال و چوب جهت گرمایش محیط مسکونی بسیار خطرناک است.
علائم مسمومیت با گاز منوکسید کربن سردرد، سرگیجه، تهوع، استفراغ، سوزش چشم، کاهش سطح هوشیاری، تشنج و کما است که در نهایت میتواند به مرگ منجر شود.
در صورت وقوع گازگرفتگی و مشاهده علائم آن فوراً در و پنجره را باز و فرد مسموم را از محیط خارج کنید و به فضای آزاد ببرید و همچنین با اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید تا ضمن مشاوره تلفنی در صورت نیاز آمبولانس اعزام شود.
با استفاده از حوله یا ملحفه، گاز را از طریق در و پنجرهها خارج و هوای سالم را جایگزین کنید.
نکته آخر خطاب به رانندگان خودروهای سنگین است که در مسیرهای طولانی تردد میکنند یا ناچار به خاموش کردن وسیله نقلیه خود کنار جاده و استراحت در داخل خودرو هستد، چه در بیداری و در حال رانندگی و چه قبل از خواب، هرگز اقدام به روشن کردم پیکنیک یا وسایل گرمایشی مشابه در کابین نکنند و حتماً برای گرمای داخل کابین، از سیستمهای امن و استاندارد استفاده کنند.
بهخاطر داشته باشید با رعایت همین چند توصیه ساده، میتوانید به عمر خود و نزدیکان خود تا چندین سال اضافه کنید.
روانِ مردم را خطخطی نکنید !
مجری برنامه «خطخطی» که قرار بود یک برنامه طنز باشد به کشتهشدگان حوادث اخیر توهینی آشکار کرد و همین اهانت موجب شد هم برنامه از کونداکتور شبکه افق حذف و هم مدیر این شبکه عزل شود اما آیا آثار مخرب چنین جملههایی از روح رنجور خانوادههای داغدار و ملت نگران زدوده خواهد شد؟
«مهارت»؛ پناهگاهِ امنِ توسعه
رویدادهای گذشته بهروشنی نشان داد که هیچ درمانی برای التیام زخمهای اجتماعی، کارآمدتر از «امید به فردا» نیست و این امید جز از طریق «مهارتافزایی» و «اشتغال پایدار» محقق نمیشود. بسیاری از ناآرامیهای ریشهدار، نه با انفعال، بلکه با اقدام پیشگیرانه و سازنده نهادهای آموزشی و اشتغالآفرین درمانپذیرند.
برف، باران و سخاوتِ آسمان
لازم است به خودمان یادآور شویم مصرف بهینه آب هم در بخش کشاورزی و هم در بخش شُرب، وظیفه و تکلیف همگانی است و هیچ مدیر یا شهروندی نباید در این موضوع، مسئولیت قانونی و اجتماعی خود را فراموش کند که این کار ناسپاسی است و چه بسا قهر و غضب طبیعت را به همراه داشته باشد و تا مدتها در حسرت چنین سخاوتی از سوی آسمان بمانیم.