یادداشت « دبیر همایش آب، خاک و تغییر اقلیم استان مازندران» درخصوص ریشههای ناترازی آبی؛
روزی که «آب» سیاسی شد !
«سعید شعبانی» با اشاره به حاد شدن بحران آب در کشور و همچنین کمبود این مایهی حیات در مناطقی از استان مازندران گفت: ما بهکرات شاهد بودیم سیاسیون از وعده انتقال آب و سدسازی در طول چهار دهه گذشته بهعنوان یک ابزار برای کسب رأی استفاده میکردند.
به گزارش تفکر، دبیر همایش آب، خاک و تغییر اقلیم استان مازندران گفت: طرحهای انتقال آب میانحوضهای - انتقال آب از یک حوضه آبریز به حوضه دیگر- که سهمی عمده در نابودی منابع آبی کشور داشته و دارد و درحال حاضر نیز غیرقانونی است، هنوز هم با اصرار برخی نمایندگان و مافیای آب، در حال اجرا است مانند طرح سد فینسک یا برنامه انحراف آب از بالادست رودخانه تجن به سمت استان سمنان.
دبیرِ خانه کشاورز استان مازندران گفت: نتیجه استفاده از آب بهعنوان یک ابزار سیاسی موجب شد بدیهیات و واقعیتهای اقلیمی و جغرافیایی کشور نادیده گرفته شود، کشوری که دارای آب و هوای خشک و نیمهخشک است و مصرف آب هم در بخش کشاورزی و هم در بخش شُرب باید همراه با عقلانیت و تدبیر باشد.
وی افزود: مدیران، تصمیمسازان و سیاسیون چندین سال هشدارهای دلسوزان و زنگهای خطر برای خشکسالی را ناشنیده گرفتند تا جاییکه به تعبیر برخی کارشناسان، از نظر آبی به افلاس و ورشکستگی رسیدیم.
سعید شعبانی گفت: هشدارهای آبی در ایران از اواخر دهه هفتاد و زمانی که جمعیت ایران هنوز با 90 میلیون فاصله بسیار داشت، بارها طرح میشد و مدیران توجهی به آن نداشتند و مشخص است که امروز مقابله با ناترازی آبی، بسیار دشوار است ضمن اینکه آسیبی غیرقابل جبران به پهنههای زیستی وارد شد.
دبیر همایش آب، خاک و تغییر اقلیم استان مازندران همچنین گفت: نکته بسیار مهم این است که هنوز هم حقایقی چون فرونشستهای پیدرپی در مناطق مهم کشور که نتیجه خالی شدن سفرههای آب زیرزمینی است، به اطلاع مردم رسانده نمیشود و هنوز هم برخی تصور میکنند با یک سالِ پرباران، مشکل حل خواهد شد در حالیکه مردم حق دارند واقعیتهای تلخ پیشِ رو را بدانند تا در مقابله با ناترازی آبی که خطرناکترین نوع ناترازی است، همراه مدیران باشند.
روانِ مردم را خطخطی نکنید !
مجری برنامه «خطخطی» که قرار بود یک برنامه طنز باشد به کشتهشدگان حوادث اخیر توهینی آشکار کرد و همین اهانت موجب شد هم برنامه از کونداکتور شبکه افق حذف و هم مدیر این شبکه عزل شود اما آیا آثار مخرب چنین جملههایی از روح رنجور خانوادههای داغدار و ملت نگران زدوده خواهد شد؟
«مهارت»؛ پناهگاهِ امنِ توسعه
رویدادهای گذشته بهروشنی نشان داد که هیچ درمانی برای التیام زخمهای اجتماعی، کارآمدتر از «امید به فردا» نیست و این امید جز از طریق «مهارتافزایی» و «اشتغال پایدار» محقق نمیشود. بسیاری از ناآرامیهای ریشهدار، نه با انفعال، بلکه با اقدام پیشگیرانه و سازنده نهادهای آموزشی و اشتغالآفرین درمانپذیرند.
برف، باران و سخاوتِ آسمان
لازم است به خودمان یادآور شویم مصرف بهینه آب هم در بخش کشاورزی و هم در بخش شُرب، وظیفه و تکلیف همگانی است و هیچ مدیر یا شهروندی نباید در این موضوع، مسئولیت قانونی و اجتماعی خود را فراموش کند که این کار ناسپاسی است و چه بسا قهر و غضب طبیعت را به همراه داشته باشد و تا مدتها در حسرت چنین سخاوتی از سوی آسمان بمانیم.