برای هفده مردادی که آغاز سال خبرنگاران و صنف رسانه است
مبارک شمایید
خبرنگار در شرایطی کار میکند که بهخوبی میداند امنیت شغلی برایش در ایران فراهم نیست؛ در کشور ما یک خبرنگار برای دریافت کمترین حق و حقوقش با انواع و اقسام موانع روبهرو است و باید با چنگ و دندان بدود دنبال نان حلال برای زندگی نامعلومش.
به گزارش تفکر،
شمس تبریز در مقالاتش نوشت: «ايام ميآيند تا بر شما مبارك شوند، مبارك شماييد» ...
میگوید مباركي ايام، به یُمن وجود انسانهاي پربركت است؛ پس ايامی مبارك است كه رفتار درست، نيتهای نیک و اهداف روشن و متعالی در آن، مجالی برای ظهور و بروز پيدا كنند.
خبرنگار در شرایطی کار میکند که بهخوبی میداند امنیت شغلی برایش در ایران فراهم نیست؛ در کشور ما یک خبرنگار برای دریافت کمترین حق و حقوقش با انواع و اقسام موانع روبهرو است و باید با چنگ و دندان بدود دنبال نان حلال برای زندگی نامعلومش.
راستش ما خسته شدیم از بس که نوشتیم و گفتیم اما ندیدند و نشنیدند...
در حالیکه تمام ارگانها با کمک خبرنگاران به بیشترین بخش از اهداف سازمانی خود دست مییابند اما این خبرنگاران هستند که همواره مورد بیمهری و کمتوجهی قرار میگیرند و این معضل تاکنون حل نشده است؛ مسالهای که گویا برای هیچ کس اهمیت چندانی ندارد، سالهای زیادی از وقت و عمر خبرنگاران در چنین وانفسایی تلف میشود و بسیاری از همکاران عزیز ما در حوزه رسانه، بهجز خبرنگاران رسمی و دولتی، از هیچ پشتوانه مالی، بیمهای و حتی معنوی برخوردار نیستند.
تا زمانی که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازوکاری درخور میزان تلاش و کوشش خبرنگاران و در جهت جبران زحمات آنها نداشته باشد، این وضعیت بغرنج برای این قشر آسیبپذیر همچنان ادامه دارد.
شاید بسیاری از مدیران و نمایندگان نتوانند درک درستی از موقعیت یک خبرنگار در ایران داشته باشند و شاید ندانند که با دست خالی و فکرِ درگیر، نوشتن از حق و حقیقت و بازتاب وقایع برای روشنگری جامعه، چقدر سخت است؛ اما خودمان نیک واقفیم در چه بحرانهایی، چه اندازه پای کار بودیم و چقدر بیهیچ چشمداشت مالی از تمام توانمان آوردیم و گذاشتیم پای کار و در انتها چیزی عایدمان نشد.
امسال هم فرارسیدن هفدهم مرداد دلیلی شد تا از رنجها و دردهای کهنهای بنویسم که آنقدر تکراری شده که خودمان هم به تنگ آمدهایم؛ اما چه میشود کرد که ما نستوه و راسخ روی عقیده، علاقه و هدفی متمرکزیم که میدانیم مترادف با چه مشکلات و سختیهایی ست.
حالا این ایام چگونه میتوانند بر افرادی مبارک شوند که به هر طرف نگاه کنند میبینند که در رنج غوطهور هستند ؟
روانِ مردم را خطخطی نکنید !
مجری برنامه «خطخطی» که قرار بود یک برنامه طنز باشد به کشتهشدگان حوادث اخیر توهینی آشکار کرد و همین اهانت موجب شد هم برنامه از کونداکتور شبکه افق حذف و هم مدیر این شبکه عزل شود اما آیا آثار مخرب چنین جملههایی از روح رنجور خانوادههای داغدار و ملت نگران زدوده خواهد شد؟
«مهارت»؛ پناهگاهِ امنِ توسعه
رویدادهای گذشته بهروشنی نشان داد که هیچ درمانی برای التیام زخمهای اجتماعی، کارآمدتر از «امید به فردا» نیست و این امید جز از طریق «مهارتافزایی» و «اشتغال پایدار» محقق نمیشود. بسیاری از ناآرامیهای ریشهدار، نه با انفعال، بلکه با اقدام پیشگیرانه و سازنده نهادهای آموزشی و اشتغالآفرین درمانپذیرند.
برف، باران و سخاوتِ آسمان
لازم است به خودمان یادآور شویم مصرف بهینه آب هم در بخش کشاورزی و هم در بخش شُرب، وظیفه و تکلیف همگانی است و هیچ مدیر یا شهروندی نباید در این موضوع، مسئولیت قانونی و اجتماعی خود را فراموش کند که این کار ناسپاسی است و چه بسا قهر و غضب طبیعت را به همراه داشته باشد و تا مدتها در حسرت چنین سخاوتی از سوی آسمان بمانیم.