به گزارش تفکر، رییس سازمان جهاد کشاورزی استان مازندران با تأکید بر ضرورت بازنگری در برنامه الگوی کشت با توجه به شرایط اقلیمی گفت: استان با تولید ۸/۶ میلیون تن انواع محصولات کشاورزی و دارا بودن رتبه اول ارزش اقتصادی محصولات کشاورزی، نقش بسزایی در تأمین امنیت غذایی کشور ایفا میکند،
وی با اشاره به محدودیتهای جدی منابع پایه بهویژه گسترش تنشهای آبی و خشکسالیهای دامنهدار در فلات مرکزی ایران، گفت: در چنین شرایطی جایگاه استراتژیک منطقه معتدل خزر در تأمین امنیت غذایی کشور برجستهتر شده و این در حالی است که همزمان با مهاجرت دائم و موقت جمعیت و گسترش اقبال سکونتگاهی، با تهدید فزاینده تغییر کاربری اراضی هم روبهرو هستیم.
مؤمنی تاکید کرد: انتظار مهم و اساسی از این جلسه آن است که در راستای تحقق رسالت ملی استان مازندران در تحقق امنیت غذایی، الگویی از توسعه متوازن و پایدار برای بخش کشاورزی استان طراحی شود که واقعیتهای پیرامونی از اقلیم تا اقتصاد را بهدرستی فهم نموده و گذر کشاورزی استان از رویکرد معیشتی و سنتی به صنعتی و دانشبنیان را محقق سازد.
وی ادامه داد: بازنگری در برنامه الگوی کشت با توجه به شرایط اقلیمی، مزیتهای اقتصادی و اهمیت استراتژیک محصولات و کاهش شکاف تولید یا خلأ عملکرد بین پتانسیلهای تولید و واقعیتهای موجود مهم است.
مؤمنی مدیریت تنشهای آبی بهویژه در منطقه شرق استان مازندران با درنظر گرفتن نیازهای اکوسیستمی و اولویتهای توسعه و تکمیل زنجیره تولید، پرهیز از خامفروشی و برنامهریزی استقرار صنایع بالادستی و پایین دستی راست از دیگر اولویتها است.
روانِ مردم را خطخطی نکنید !
مجری برنامه «خطخطی» که قرار بود یک برنامه طنز باشد به کشتهشدگان حوادث اخیر توهینی آشکار کرد و همین اهانت موجب شد هم برنامه از کونداکتور شبکه افق حذف و هم مدیر این شبکه عزل شود اما آیا آثار مخرب چنین جملههایی از روح رنجور خانوادههای داغدار و ملت نگران زدوده خواهد شد؟
«مهارت»؛ پناهگاهِ امنِ توسعه
رویدادهای گذشته بهروشنی نشان داد که هیچ درمانی برای التیام زخمهای اجتماعی، کارآمدتر از «امید به فردا» نیست و این امید جز از طریق «مهارتافزایی» و «اشتغال پایدار» محقق نمیشود. بسیاری از ناآرامیهای ریشهدار، نه با انفعال، بلکه با اقدام پیشگیرانه و سازنده نهادهای آموزشی و اشتغالآفرین درمانپذیرند.
برف، باران و سخاوتِ آسمان
لازم است به خودمان یادآور شویم مصرف بهینه آب هم در بخش کشاورزی و هم در بخش شُرب، وظیفه و تکلیف همگانی است و هیچ مدیر یا شهروندی نباید در این موضوع، مسئولیت قانونی و اجتماعی خود را فراموش کند که این کار ناسپاسی است و چه بسا قهر و غضب طبیعت را به همراه داشته باشد و تا مدتها در حسرت چنین سخاوتی از سوی آسمان بمانیم.