مدیرعامل آب و فاضلاب استان مازندران خبر داد:
درگیری 1350 روستای مازندران با تنش آبی
«بهزاد برارزاده» با بیان اینکه از مجموع سه هزار روستای مازندران، هماکنون یکهزار و ۳۵۰ روستا با تنش آبی مواجهاند، گفت: اجرای طرحهای آبرسانی در مناطق محروم و دور دست برای رفع تنش آبی این خطه شمالی با جدیت در دستور کار است.
به گزارش تفکر، مدیرعامل آب و فاضلاب استان مازندران لازمه رفع تنش آبی مازندران را اجرای بیش از ۲ هزار طرح آبرسانی عنوان کرد و افزود: تنش آبی این استان براساس برنامهریزیهای صورتگرفته و اعتبارات پیشبینی شده تا مدت سه سال آینده رفع خواهد شد.
وی اعتبار مورد نیاز برای اجرای طرحهای آبرسانی در روستاهای محروم و دوردست مازندران با هدف رفع تنش آبی این استان را ۱۰ هزار میلیارد ریال عنوان کرد و گفت: با هدف رفع تنش آبی مازندران، قرارداد اجرای طرحهای آبرسانی با هفت هزار میلیارد ریال با پیمانکاران منعقد شده است.
مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب مازندران، نیاز آبی این استان بیش از ۱۵ هزار لیتر در ثانیه ذکر کرد و گفت: در حال حاضر در این خطه شمالی کشور بیش از ۱۳ هزار لیتر در ثانیه آب تولید و استحصال میشود.
برارزاده، سرانه تولید آب شهری در هر شبانهروز برای هر شهروند مازندرانی در مناطق شهری را ۲۰۰ و در مناطق روستایی را نیز ۱۷۱ لیتر عنوان کرد و افزود: از این میزان شهروندان در هر شبانهروز ۱۴۰ تا ۱۵۰ لیتر و در مناطق روستایی نیز ۱۲۰ تا ۱۳۰ لیتر آب مصرف میکنند که این میزان بیشتر از حد استاندارد است.
«جوانی جمعیت» با حرف و هشدار
مدیران و نمایندگان هم مستمراً از تَبَعاتِ پیری جمعیت میگویند و بر اجرای قانون جوانی جمعیت و برگزاری جلسات روتین در این زمینه تأکید دارند اما مشکل همینجاست که با حرف و هشدار، نرخ ازدواج بالا نمیرود و تمایل به فرزندآوری در زوجها شدت نمیگیرد و جمعیتِ استان، جوان نمیشود.
«مسعود پزشکیان»؛ مردی آرام در روزهایی سخت
کشورها در بحران، بیش از آنکه به صدای بلند نیاز داشته باشند، به اعصاب آرام و تصمیمات منطقی و عملی نیاز دارند و یکی از مهمترین ویژگیهای «مسعود پزشکیان» در این دوره، همین آرامش در تصمیمگیری، صداقت در رفتار و گفتار و پرهیز از واکنشهای هیجانی بود. او از همان آغاز فعالیت خود نشان داد که علاقهای به تولید دوقطبیهای جدید ندارد و ترجیح میدهد به جای افزودن بر شکافهای موجود، بر نقاط مشترک تکیه کند.
از دولتِ کارگر تا دولتِ معمار
دولتِ معمار، دیگر وارد مصالح و ملات نمیشود؛ او «کدهای ساختمانی مهارت» را مینویسد، «پلان شایستگی» را ترسیم میکند، «مهندسان ناظر» را بر کیفیت میگمارد و سپس عقب مینشیند تا بخش خصوصی، تشکلهای صنفی و نهادهای اجتماعی، ساختمان مهارت را با خلاقیت خود برپا کنند.