به همت انجمن دوستداران محیطزیست سبز زاغمرز برگزار شد؛
جمعآوری زباله و پاکسازی محوطه قلعهپلنگان میانکاله
برنامه جمعآوری زباله و پاکسازی ذخیرگاه زیستکره میانکاله (در محوطه قلعهپلنگان) روز گذشته -پنجشنبه- با حضور تشکلهای زیستمحیطی و دوستداران محیطزیست مازندران بهمیزبانی انجمن دوستداران محیطزیست سبز زاغمرز برگزار شد.
به گزارش تفکر، در ابتدای این برنامه که با شعر خوانی استاد «حسن سلیمی عبدالملکی» در وصف میانکاله شروع شد، نسبت به جمعآوری زباله اقدام و در ادامه از ماکت قلعه پلنگان که توسط هنرمند «حسین دروازه طوس» با الهام از تصاویر به جای مانده از دوره قاجار ساخته شده، رونمایی شد.
دکتر نصرتالله صفائیان نویسنده، محقق و مؤلف در حوزه بومشناسی و اکولوژی که در این جمع حضور داشت، ضمن توصیههای مهمی مبنی بر حفظ طبیعت و احترام به آن، خاطرات ارزندهای را در حوزه بومشناسی برای حاضران بیان کرد.
در دامه این مراسم جمال ابوطالبی عبدالملکی مدیر انجمن دوستداران محیطزیست سبز زاغمرز متن بیانیه تشکلها و دوستداران محیطزیست مازندران در اعتراض به پروژه پتروشیمی میانکاله را قرائت کرد و نسبت به تبعات زیستمحیطی آن هشدار داد.
گفتنی است ذخیرهگاه طبیعی زیستکره میانکاله که برای پرندگان مهاجری که سالی دوبار از نواحی شمالی کره زمین به مناطق مرکزی و گرمسیر در رفت و برگشت هستند، اهمیت حیاتی دارد طی چند سال گذشته در معرض تهدیدهای متعددی اعم از رهاسازی زباله توسط شهروندان بیتوجه، خشکسالی و گسترش بیرویه صنایع است.
تصاویر خبر
روانِ مردم را خطخطی نکنید !
مجری برنامه «خطخطی» که قرار بود یک برنامه طنز باشد به کشتهشدگان حوادث اخیر توهینی آشکار کرد و همین اهانت موجب شد هم برنامه از کونداکتور شبکه افق حذف و هم مدیر این شبکه عزل شود اما آیا آثار مخرب چنین جملههایی از روح رنجور خانوادههای داغدار و ملت نگران زدوده خواهد شد؟
«مهارت»؛ پناهگاهِ امنِ توسعه
رویدادهای گذشته بهروشنی نشان داد که هیچ درمانی برای التیام زخمهای اجتماعی، کارآمدتر از «امید به فردا» نیست و این امید جز از طریق «مهارتافزایی» و «اشتغال پایدار» محقق نمیشود. بسیاری از ناآرامیهای ریشهدار، نه با انفعال، بلکه با اقدام پیشگیرانه و سازنده نهادهای آموزشی و اشتغالآفرین درمانپذیرند.
برف، باران و سخاوتِ آسمان
لازم است به خودمان یادآور شویم مصرف بهینه آب هم در بخش کشاورزی و هم در بخش شُرب، وظیفه و تکلیف همگانی است و هیچ مدیر یا شهروندی نباید در این موضوع، مسئولیت قانونی و اجتماعی خود را فراموش کند که این کار ناسپاسی است و چه بسا قهر و غضب طبیعت را به همراه داشته باشد و تا مدتها در حسرت چنین سخاوتی از سوی آسمان بمانیم.