به همت انجمن دوستداران محیط‌زیست سبز زاغمرز برگزار شد؛
جمع‌آوری زباله و پاک‌سازی محوطه قلعه‌پلنگان میانکاله
برنامه جمع‌آوری زباله و پاک‌سازی ذخیرگاه زیست‌کره میانکاله (در محوطه قلعه‌پلنگان) روز گذشته -پنجشنبه- با حضور تشکل‌های زیست‌محیطی و دوستداران محیط‌زیست مازندران به‌میزبانی انجمن دوستداران محیط‌زیست سبز زاغمرز برگزار شد.
به گزارش تفکر، در ابتدای این برنامه که با شعر خوانی استاد «حسن سلیمی عبدالملکی» در وصف میانکاله شروع شد، نسبت به جمع‌آوری زباله اقدام و در ادامه از ماکت قلعه پلنگان که توسط هنرمند «حسین دروازه طوس» با الهام از تصاویر به جای مانده از دوره قاجار ساخته شده، رونمایی شد.
دکتر نصرت‌الله صفائیان نویسنده، محقق و مؤلف در حوزه بوم‌شناسی و اکولوژی که در این جمع حضور داشت، ضمن توصیه‌های مهمی مبنی بر حفظ طبیعت و احترام به آن، خاطرات ارزنده‌ای را در حوزه بوم‌شناسی برای حاضران بیان کرد.
در دامه این مراسم جمال ابوطالبی عبدالملکی مدیر انجمن دوستداران محیط‌زیست سبز زاغمرز متن بیانیه تشکل‌ها و دوستداران محیط‌زیست مازندران در اعتراض به پروژه پتروشیمی میانکاله را قرائت کرد و نسبت به تبعات زیست‌محیطی آن هشدار داد.
گفتنی است ذخیره‌گاه طبیعی زیست‌کره میانکاله که برای پرندگان مهاجری که سالی دوبار از نواحی شمالی کره زمین به مناطق مرکزی و گرمسیر در رفت و برگشت هستند، اهمیت حیاتی دارد طی چند سال گذشته در معرض تهدیدهای متعددی اعم از رهاسازی زباله توسط شهروندان بی‌توجه، خشک‌سالی و گسترش بی‌رویه صنایع است.
تصاویر خبر
رویای مازندران قوی‌تر
عشرت کراری/ اهمیت مازندران بر همه‌ی ایران مشخص است اما گویا تصمیم‌سازان استان، هنوز به این باور نرسیدند که این استانِ کهن با اساطیر و دانشمندان نامداری که دارد، هرگز درخور جایگاهش توسعه نیافته است و این چیزهایی که امروزه در جهت اقتصاد و گردشگری در استان وجود دارد از بدیهی‌ترین موارد کسب و کار است.
نارنگی ارزان، پاسوز گرانی‌های بی‌امان
این روزها که فصل برداشت مرکبات در مازندران است و باید برای باغداران فصلی شیرین و همراه با به بار نشستن ماه‌ها تلاش شبانه‌روزی باشد، به روزهای دلهره، نگرانی و خسارت تبدیل شده است و دلیل آن نیز قیمت پایین نارنگی پیشرس و محلی است که 35 تا 40 هزار تومان در هر کیلو بابت آن به باغداران پول می‌دهند.
عقب‌نشینی دخترها؛ اجبار یا انتخاب؟
غلبه‌ی هوش بر هنجار سبب شد تا دختر دانش‌آموز از نظم حاکم بر زیست سنتی ایرانی عبور کند و به شکستن خطوط قرمز و رهایی در هیجان متمایل شود. این اگر نشات گرفته از پیش‌بینی فقری باشد که در آینده گریبانشان را خواهد گرفت، یا از ضعف اعتماد به‌نفس و ترس طرد شدن از سوی جامعه‌ای باشد که معیارهای زیبایی و مقبول‌افتادن را به آنها تحمیل کرده‌است، فرقی نمی‌کند؛ یک فرایند مخرب حالا به نتیجه رسیده و همچنان در حال پیشروی است.
