رییس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی مازندران:
تنش آبی در شرق مازندران جدی است
«عبدالرضا کریم‌پور» با اشاره به تنش آبی شدید و جدی در شرق مازندران و مشکلات پسماند در مناطق مختلف استان گفت: متأسفانه در حوزه پسماند از بخش مسأله و مشکل عبور کردیم و به بحران رسیدیم و لازم است تدبیر درستی در این حوزه اندیشیده شود.
به گزارش تفکر، رئیس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی مازندران با اشاره به شدت تنش آبی در شرق استان گفت: در حوزه تامین آب شرب وضعیت ابن منطقه مناسب نیست.
عبدالرضا کریم‌پور با اشاره به عدالت در توسعه گفت: توسعه در سطح شهرهای مازندران یکنواخت نبود به‌طوری که بعضاً در برخی از مناطق کم‌تر اتفاق افتاد و در این راستا برای رونق اقتصادی باید مدیران مرتبط پای کار آیند.
وی افزود: استان مازندران برخلاف تصور همه با مشکلات عدیده‌ای مواجه است که این وضعیت در خور مردم این استان نیست.
رئیس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی مازندران گفت: شدت تنش آبی در شرق مازندران بیشتر از سایر نقاط استان است و همچنین در حوزه تأمین آب شرب اصلاً وضعیت مناسب نیست لذا مدیریت مصرف آب در حوزه خانگی، کشاورزی و صنعتی باید در دستور کار قرار گیرد.
این مسئول با اشاره به سرمایه‌گذاری در حوزه شرق مازندران متذکر شد: شرق استان در حوزه سرمایه‌گذاری ضعیف عمل کرده است که نیازمند تحرک جدی است لذا باید سرمایه‌گذاران را ترغیب و تشویق کنیم.
رییس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی مازندران در پایان اضافه کرد: حوزه آب، برق و راه به‌صورت جدی حمایت و ویژه پیگیری می‌شود.
رویای مازندران قوی‌تر
عشرت کراری/ اهمیت مازندران بر همه‌ی ایران مشخص است اما گویا تصمیم‌سازان استان، هنوز به این باور نرسیدند که این استانِ کهن با اساطیر و دانشمندان نامداری که دارد، هرگز درخور جایگاهش توسعه نیافته است و این چیزهایی که امروزه در جهت اقتصاد و گردشگری در استان وجود دارد از بدیهی‌ترین موارد کسب و کار است.
نارنگی ارزان، پاسوز گرانی‌های بی‌امان
این روزها که فصل برداشت مرکبات در مازندران است و باید برای باغداران فصلی شیرین و همراه با به بار نشستن ماه‌ها تلاش شبانه‌روزی باشد، به روزهای دلهره، نگرانی و خسارت تبدیل شده است و دلیل آن نیز قیمت پایین نارنگی پیشرس و محلی است که 35 تا 40 هزار تومان در هر کیلو بابت آن به باغداران پول می‌دهند.
عقب‌نشینی دخترها؛ اجبار یا انتخاب؟
غلبه‌ی هوش بر هنجار سبب شد تا دختر دانش‌آموز از نظم حاکم بر زیست سنتی ایرانی عبور کند و به شکستن خطوط قرمز و رهایی در هیجان متمایل شود. این اگر نشات گرفته از پیش‌بینی فقری باشد که در آینده گریبانشان را خواهد گرفت، یا از ضعف اعتماد به‌نفس و ترس طرد شدن از سوی جامعه‌ای باشد که معیارهای زیبایی و مقبول‌افتادن را به آنها تحمیل کرده‌است، فرقی نمی‌کند؛ یک فرایند مخرب حالا به نتیجه رسیده و همچنان در حال پیشروی است.
