مدیرکل پزشکی قانونی مازندران خبر داد:
مرگ دو کودک در پارک جنگلی نور براثر سقوط درخت
«علی عباسی» با اشاره به وزش تندباد در روز ششم فروردین در غرب مازندران گفت: این اتفاق موجب سقوط یک اصله درخت تنومند در پارک جنگلی شهرستان نور شد و در پی آن دو کودک که به اتفاق خانواده خود از تهران و مشهد به مازندران سفر کرده بودند، جان خود را از دست دادند.
به گزارش تفکر، مدیرکل پزشکی قانونی مازندران تصریح کرد: در این حادثه دو پسر ۵ و ۶ ساله از شهروندان تهران و مشهد زیر درخت گرفتار و مصدوم شدند که یک نفر در دم جان باخت و نفر بعدی سریعاً توسط اورژانس به بیمارستان منتقل شد اما متاسفانه بر اثر شدت جراحت در بیمارستان جان باخت.
وی به مسافران و شهروندانی که در طبیعت و پارکهای جنگلی حضور پیدا میکنند، توصیه کرد: برای در امان ماندن از خطر سقوط درخت از محلهای خطرناک دوری کنید ازجمله در زمان وزش بادهای شدید یا طوفان، از نزدیک شدن به درختان قدیمی یا بلند که شاخههای ضعیف دارند، خودداری کنید.
لینک کپی شد
ارسال نظرات
روانِ مردم را خطخطی نکنید !
مجری برنامه «خطخطی» که قرار بود یک برنامه طنز باشد به کشتهشدگان حوادث اخیر توهینی آشکار کرد و همین اهانت موجب شد هم برنامه از کونداکتور شبکه افق حذف و هم مدیر این شبکه عزل شود اما آیا آثار مخرب چنین جملههایی از روح رنجور خانوادههای داغدار و ملت نگران زدوده خواهد شد؟
تحریریه تفکر
«مهارت»؛ پناهگاهِ امنِ توسعه
رویدادهای گذشته بهروشنی نشان داد که هیچ درمانی برای التیام زخمهای اجتماعی، کارآمدتر از «امید به فردا» نیست و این امید جز از طریق «مهارتافزایی» و «اشتغال پایدار» محقق نمیشود. بسیاری از ناآرامیهای ریشهدار، نه با انفعال، بلکه با اقدام پیشگیرانه و سازنده نهادهای آموزشی و اشتغالآفرین درمانپذیرند.
سیدبهنام مهردل
برف، باران و سخاوتِ آسمان
لازم است به خودمان یادآور شویم مصرف بهینه آب هم در بخش کشاورزی و هم در بخش شُرب، وظیفه و تکلیف همگانی است و هیچ مدیر یا شهروندی نباید در این موضوع، مسئولیت قانونی و اجتماعی خود را فراموش کند که این کار ناسپاسی است و چه بسا قهر و غضب طبیعت را به همراه داشته باشد و تا مدتها در حسرت چنین سخاوتی از سوی آسمان بمانیم.
تحریریه تفکر
گردشگرِ آگاه و گردشگریِ مسئولیتپذیر
گردشگری مازندران، بهعنوان یکی از قطبهای اصلی این صنعت سبز در ایران، میانِ دوگانگی قرار دارد: از یک سو، موهبت منابع طبیعی بینظیر و میراث فرهنگی غنی و از دیگر سو، فشار فزاینده توسعه و گردشگری انبوه که موجودیت این سرمایههای طبیعی را تهدید میکند.
محمدرضا حسینی علیآباد