به گزارش تفکر، حسینعلی محمدی امروز یکشنبه در حاشیه نشست مدیریت بحران استانداری مازندران با اشاره به بازدید از محدوده رانشی گلوگاه به شیخ موسی در سماکوش بندپی شرقی بابل، گفت: حجم رانش در این محور بسیار بالا بوده است.
وی با بیان اینکه باید بحث هدایت آب سطحی در این محور اتفاق بیفتد، افزود: عوامل مختلفی در رانش نقش داشتند و شدت بارشهای اخیر نیز بر این رانش نقش داشته است.
مدیرکل مدیریت بحران مازندران بیان کرد: باوجود اینکه این محدوده مشکل رانش در این جاده ارتباطی با مصالحریزی برطرف شد، کل جاده زیر و رو شد.
محمدی تصریح کرد: طی بررسی انجام شده و بازدیدی که از این مسیر داشتیم مقرر شد حل مشکل به قید فوریت در دستور کار دستگاههای متولی قرار گیرد.
مدیرکل مدیریت بحران مازندران با اعلام اینکه مشکل رانش به طول ۷۵ متر در این مسیر ارتباطی اتفاق افتاد، تصریح کرد: درست است این منطقه استعداد لغزش را داشته اما رهاسازی آب و شدت بارش تاثیر مستقیم داشته است.
محمدی خاطرنشان کرد: بهواسطه رانش، راه ارتباطی ۷۵ روستای بالادست قطع شده که حل این مشکل به قید فوریت در دستور کار است.
گفتنی است رانشهای چند باره زمین در جوار جادههای جنوبی بابل در منطقه شیخ موسی در بخش بندپی شرقی این شهرستان به یک چالش فراگیر برای همه فصلها تبدیل شده که ضمن قطع راه ارتباطی روستاها هزینههای سنگینی را برای مرمت و بازسازی برجا میگذارد. بارشهای سنگین برف و باران در هفته جاری زمینهای برای رانش جاده فیروزجاه به شیخ موسی بابل شد که این رانش راه ارتباطی چند روستا را قطع کرد.
روانِ مردم را خطخطی نکنید !
مجری برنامه «خطخطی» که قرار بود یک برنامه طنز باشد به کشتهشدگان حوادث اخیر توهینی آشکار کرد و همین اهانت موجب شد هم برنامه از کونداکتور شبکه افق حذف و هم مدیر این شبکه عزل شود اما آیا آثار مخرب چنین جملههایی از روح رنجور خانوادههای داغدار و ملت نگران زدوده خواهد شد؟
«مهارت»؛ پناهگاهِ امنِ توسعه
رویدادهای گذشته بهروشنی نشان داد که هیچ درمانی برای التیام زخمهای اجتماعی، کارآمدتر از «امید به فردا» نیست و این امید جز از طریق «مهارتافزایی» و «اشتغال پایدار» محقق نمیشود. بسیاری از ناآرامیهای ریشهدار، نه با انفعال، بلکه با اقدام پیشگیرانه و سازنده نهادهای آموزشی و اشتغالآفرین درمانپذیرند.
برف، باران و سخاوتِ آسمان
لازم است به خودمان یادآور شویم مصرف بهینه آب هم در بخش کشاورزی و هم در بخش شُرب، وظیفه و تکلیف همگانی است و هیچ مدیر یا شهروندی نباید در این موضوع، مسئولیت قانونی و اجتماعی خود را فراموش کند که این کار ناسپاسی است و چه بسا قهر و غضب طبیعت را به همراه داشته باشد و تا مدتها در حسرت چنین سخاوتی از سوی آسمان بمانیم.