هشدار اورژانس مازندران؛
قاتل خاموش در کمین است
با بارش برف و باران و موج سرمای شدید که همه استان مازندران را در خود گرفت: نگرانی از مرگ بر اثر استنشاق گاز منواکسیدکربن هم بالا گرفته و دو تن نیز در آمل جان خود را از دست دادند و اورژانس مازندران نیز به شهروندان استان هشدار داد که مراقب قاتل خاموش باشند.
به گزارش تفکر، کارشناسان و پزشکان از مسمومیت با گاز منواکسید کربن بهعنوان یکی از مسمومیتهای خطرناک نام میبرند که در نتیجه آن فرد بدون این که خود متوجه باشد، در سکوت به کام مرگ کشیده میشود.
گاز منواکسیدکربن که نام قاتل خاموش را به آن دادهاند در اتاقهای کوچک کارگری، خوابگاههای دانشجویی، اماکنی که هوا در آن جریان ندارد و در فضاهایی که خروجی بخاری و شومینه نشتی دارد، قربانیان خود را انتخاب میکند.
این مسمومیت بهوسیله انواع وسایل گازسوز ازجمله بخاری، آبگرمکن، پیکنیک و حتی زغال ایجاد میشود، اغلب در زمستان رخ میدهد
زکریا اشکپور سخنگوی اورژانس مازندران ضمن هشدار نسبت به مرگ خاموش، گفت: مسمومیت با منوکسید کربن یا گازگرفتگی، مسمومیتی است که بهدلیل تنفس گاز خطرناک، بیرنگ و بیبوی منوکسید کربن یا co ایجاد میشود.
سخنگوی اورژانس مازندران بیان کرد: متاسفانه نشت گاز منواکسید کربن در یک منزل مسکونی، جان ۲ برادر را گرفت و این حادثه در روستای گالشکلای بخش دابودشت آمل رخ داد.
اشکپور با هشدار نسبت به استفاده از زغال و گاز پیکنیک در داخل چادرهای مسافرتی و همچنین در فضای بسته برای ایجاد گرمایش، خاطرنشان کرد: این اقدام خطرناک موجب مسمومیت شدید و حتی مرگ میشود.
روانِ مردم را خطخطی نکنید !
مجری برنامه «خطخطی» که قرار بود یک برنامه طنز باشد به کشتهشدگان حوادث اخیر توهینی آشکار کرد و همین اهانت موجب شد هم برنامه از کونداکتور شبکه افق حذف و هم مدیر این شبکه عزل شود اما آیا آثار مخرب چنین جملههایی از روح رنجور خانوادههای داغدار و ملت نگران زدوده خواهد شد؟
«مهارت»؛ پناهگاهِ امنِ توسعه
رویدادهای گذشته بهروشنی نشان داد که هیچ درمانی برای التیام زخمهای اجتماعی، کارآمدتر از «امید به فردا» نیست و این امید جز از طریق «مهارتافزایی» و «اشتغال پایدار» محقق نمیشود. بسیاری از ناآرامیهای ریشهدار، نه با انفعال، بلکه با اقدام پیشگیرانه و سازنده نهادهای آموزشی و اشتغالآفرین درمانپذیرند.
برف، باران و سخاوتِ آسمان
لازم است به خودمان یادآور شویم مصرف بهینه آب هم در بخش کشاورزی و هم در بخش شُرب، وظیفه و تکلیف همگانی است و هیچ مدیر یا شهروندی نباید در این موضوع، مسئولیت قانونی و اجتماعی خود را فراموش کند که این کار ناسپاسی است و چه بسا قهر و غضب طبیعت را به همراه داشته باشد و تا مدتها در حسرت چنین سخاوتی از سوی آسمان بمانیم.
