به گزارش تفکر، سرپرست سازمان جهاد کشاورزی مازندران با اشاره به تداوم صادرات محصولات کشاورزی استان گفت: با اتخاذ تدابیر لازم و هماهنگی‌های انجام شده، روند صادرات کیوی و مرکبات مازندران بدون وقفه در حال انجام است تا زنجیره تولید و بازار این محصولات دچار اختلال نشود.
وی با بیان این‌که مازندران از قطب‌های مهم تولید محصولات باغی در کشور محسوب می‌شود، افزود: صادرات محصولات باغی به‌ویژه کیوی و مرکبات نقش مهمی در حمایت از باغداران و پایداری بازار این محصولات دارد.
سرپرست سازمان جهاد کشاورزی مازندران با اشاره به آمار صادرات کیوی تصریح کرد: تاکنون ۷۶۳ محموله کیوی به وزن ۱۷ هزار و ۴۴۳ تن به کشور هند و یک‌هزار و ۲۳۰ محموله دیگر به وزن ۲۷ هزار و ۴۳۲ تن به سایر کشورها صادر شده است.
وی ادامه داد: در مجموع یک‌هزار و ۹۹۳ محموله کیوی به وزن ۴۴ هزار و ۸۷۵ تن از استان مازندران به بازارهای هدف خارجی ارسال شده است.
تیموری یانسری همچنین با اشاره به صادرات مرکبات استان گفت: تاکنون ۳ هزار و ۳۷۷ محموله مرکبات به وزن ۶۹ هزار و ۱۱۷ تن از مازندران به کشورهای هدف صادر شده است.
وی خاطرنشان کرد: کشورهای اتحادیه اوراسیا ازجمله ازبکستان، تاجیکستان، ترکمنستان و همچنین برخی کشورهای حاشیه خلیج فارس از جمله بازارهای اصلی صادرات مرکبات مازندران هستند.
سرپرست سازمان جهاد کشاورزی مازندران تأکید کرد: تداوم صادرات محصولات کشاورزی استان با هدف حمایت از تولیدکنندگان، تقویت اقتصاد بخش کشاورزی و توسعه بازارهای صادراتی در دستور کار قرار دارد.
رویای مازندران قوی‌تر
عشرت کراری/ اهمیت مازندران بر همه‌ی ایران مشخص است اما گویا تصمیم‌سازان استان، هنوز به این باور نرسیدند که این استانِ کهن با اساطیر و دانشمندان نامداری که دارد، هرگز درخور جایگاهش توسعه نیافته است و این چیزهایی که امروزه در جهت اقتصاد و گردشگری در استان وجود دارد از بدیهی‌ترین موارد کسب و کار است.
نارنگی ارزان، پاسوز گرانی‌های بی‌امان
این روزها که فصل برداشت مرکبات در مازندران است و باید برای باغداران فصلی شیرین و همراه با به بار نشستن ماه‌ها تلاش شبانه‌روزی باشد، به روزهای دلهره، نگرانی و خسارت تبدیل شده است و دلیل آن نیز قیمت پایین نارنگی پیشرس و محلی است که 35 تا 40 هزار تومان در هر کیلو بابت آن به باغداران پول می‌دهند.
عقب‌نشینی دخترها؛ اجبار یا انتخاب؟
غلبه‌ی هوش بر هنجار سبب شد تا دختر دانش‌آموز از نظم حاکم بر زیست سنتی ایرانی عبور کند و به شکستن خطوط قرمز و رهایی در هیجان متمایل شود. این اگر نشات گرفته از پیش‌بینی فقری باشد که در آینده گریبانشان را خواهد گرفت، یا از ضعف اعتماد به‌نفس و ترس طرد شدن از سوی جامعه‌ای باشد که معیارهای زیبایی و مقبول‌افتادن را به آنها تحمیل کرده‌است، فرقی نمی‌کند؛ یک فرایند مخرب حالا به نتیجه رسیده و همچنان در حال پیشروی است.
