یادداشت «مدیرکل آموزش فنی و حرفهای مازندران» خطاب به اعضای مجمع نمایندگان استان؛
«مهارت»؛ پناهگاهِ امنِ توسعه
رویدادهای گذشته بهروشنی نشان داد که هیچ درمانی برای التیام زخمهای اجتماعی، کارآمدتر از «امید به فردا» نیست و این امید جز از طریق «مهارتافزایی» و «اشتغال پایدار» محقق نمیشود. بسیاری از ناآرامیهای ریشهدار، نه با انفعال، بلکه با اقدام پیشگیرانه و سازنده نهادهای آموزشی و اشتغالآفرین درمانپذیرند.
نمایندگان محترم و دلسوز مردم مازندران !
اکنون که در آستانه بررسی بودجه سال ۱۴۰۵، ترازوی تدبیر و امید به دستان توانمند شما سپرده شده است، بر خود لازم میدانیم که از اهمیت راهبردی «مهارت» به عنوان سنگ بنای «توسعه پایدار» و «آرامش اجتماعی» سخن بگوییم.
سازمان آموزش فنی و حرفهای کشور، که آیینه تمامنمای امید و تلاش جوانان این سرزمین است، بیش از هر زمان دیگر نیازمند حمایت آیندهنگرانه شماست. آنچه در پی آن هستیم، تنها یک درخواست بودجهای نیست؛ بلکه تأکید بر ضرورتی انکارناپذیر برای «تابآوری جامعه» و «تضمین پیشرفت پایدار» است.
رویدادهای گذشته به روشنی نشان داد که هیچ درمانی برای التیام زخمهای اجتماعی، کارآمدتر از «امید به فردا» نیست و این امید جز از طریق «مهارتافزایی» و «اشتغال پایدار» محقق نمیشود. بسیاری از ناآرامیهای ریشهدار، نه با انفعال، بلکه با اقدام پیشگیرانه و سازنده نهادهای آموزشی و اشتغالآفرین درمانپذیرند.
سازمان فنی و حرفهای با گسترش آموزشهای مهارتی، میتواند آتش یأس را به فروغ امید تبدیل کند و انرژی جوانان را به مسیری هدایت نماید که هم برای خودشان سودآور باشد و هم برای میهن عزیزمان برکتآفرین.
این سازمان، تنها یک دستگاه اجرایی نیست؛ بلکه نهادی «امیدآفرین و امنیتبخش» است که با تبدیل استعدادهای نهفته جوانان به توانمندیهای مولّد، بهترین پاسخ پیشگیرانه به چالشهای اجتماعی امروز است و هزینههایی که در این بستر صورت میگیرد، در حقیقت سرمایهگذاری برای ثبات و آرامش جامعه است.
برای تحقق این رسالت، نیازمند نگاه بلند و حمایت عملی شما هستیم. حمایتی که نخست در «افزایش بودجه»، «ایجاد منابع درآمدی پایدار» و «تخصیص درآمدهای اختصاصی» به این سازمان متبلور میشود. این امر به ما امکان میدهد نه در سطح «بقا»، بلکه در قامت یک «پیشران توسعه» عمل کنیم. بخش جداییناپذیر این تحول، توجه به بهبود «شأن معیشتی و حقوقی مربیان و کارکنان سازمان» است. آنان معماران اصلی این تغییر هستند و انگیزه و امنیت اقتصادی ایشان، بهطور مستقیم بر کیفیت و گستره تأثیرگذاری آموزشهای مهارتی میافزاید.
این نگاه، خانواده بزرگ مهارت را نیز در بر میگیرد: از آموزشگاههای آزاد پرتوان بخش خصوصی، که بازوان گسترده و نوآور این عرصهاند تا تمامی ذینفعانی که آموزش فنی و حرفهای میتواند زنجیره ارزش فعالیتهای آنان را تکمیل کند. حمایت از این اکوسیستم، به معنای توانمندسازی واقعی اقتصاد مقاومتی و دانشبنیان است.
در این راه، از حمایتهای بیدریغ و خردمندانه استاندار محترم مازندران که همواره پشتیبان برنامههای مهارتآفرین بودهاند، صمیمانه سپاسگزاریم. همچنین، از سازمان مدیریت و برنامهریزی استان بابت همراهیهای گذشته قدردانی مینماییم با این حال، انتظار داشتیم در بودجه استانی سال ۱۴۰۴، با توجه به رسالت بیبدیل این سازمان در ایجاد اشتغال و مهارتآموزی، اولویت اول تخصیص بودجه استانی به این ادارهکل اختصاص یابد که متأسفانه این امر محقق نشد.
با توجه به نگاه ویژه دولت به عدالت آموزشی و تأکیدات شخص استاندار، انتظار داریم بودجه استانی سال ۱۴۰۵ ادارهکل آموزش فنی و حرفهای استان مازندران، افزایشی چشمگیر و متناسب با جایگاه راهبردی آن در توسعه استان و کشور داشته باشد و تخصیص اعتبارات استانی نیز پیش از بسیاری دستگاههای دیگر به این ادارهکل صورت پذیرد. این افزایش و تخصیص بهموقع، نه یک خواسته، که ضرورتی انکارناپذیر برای تحقق اهداف کلان و پاسخگویی به نیازهای فوری جامعه، بهویژه جوانان استان است.
ما باور داریم که با همراهی و مساعدت شما نمایندگان گرانقدر که تجلیبخش اراده مردم هستید، میتوان سازمان آموزش فنی و حرفهای را به یکی از کلیدیترین بازوهای اجرایی برای تحقق اهداف اقتصادی و اجتماعی کشور تبدیل کرد. از پشتیبانی ارزشمند شما در تصویب بودجه سال گذشته صمیمانه سپاسگزاریم و امیدواریم در سال ۱۴۰۵ نیز با حمایت قاطع شما، بودجهای درخور جایگاه رفیع مهارت در آیندهسازی ایران عزیز تصویب گردد.
سید بهنام مهردل
** مدیرکل آموزش فنی و حرفهای استان مازندران
روانِ مردم را خطخطی نکنید !
مجری برنامه «خطخطی» که قرار بود یک برنامه طنز باشد به کشتهشدگان حوادث اخیر توهینی آشکار کرد و همین اهانت موجب شد هم برنامه از کونداکتور شبکه افق حذف و هم مدیر این شبکه عزل شود اما آیا آثار مخرب چنین جملههایی از روح رنجور خانوادههای داغدار و ملت نگران زدوده خواهد شد؟
«مهارت»؛ پناهگاهِ امنِ توسعه
رویدادهای گذشته بهروشنی نشان داد که هیچ درمانی برای التیام زخمهای اجتماعی، کارآمدتر از «امید به فردا» نیست و این امید جز از طریق «مهارتافزایی» و «اشتغال پایدار» محقق نمیشود. بسیاری از ناآرامیهای ریشهدار، نه با انفعال، بلکه با اقدام پیشگیرانه و سازنده نهادهای آموزشی و اشتغالآفرین درمانپذیرند.
برف، باران و سخاوتِ آسمان
لازم است به خودمان یادآور شویم مصرف بهینه آب هم در بخش کشاورزی و هم در بخش شُرب، وظیفه و تکلیف همگانی است و هیچ مدیر یا شهروندی نباید در این موضوع، مسئولیت قانونی و اجتماعی خود را فراموش کند که این کار ناسپاسی است و چه بسا قهر و غضب طبیعت را به همراه داشته باشد و تا مدتها در حسرت چنین سخاوتی از سوی آسمان بمانیم.