به گزارش تفکر، نماینده مردم بابلسر و فریدونکنار در مجلس شورای اسلامی گفت: هرگونه پیشرفت اقتصادی، اجتماعی و سیاسی بدون تکیه بر سرمایه اجتماعی و فرهنگ غنی، ناپایدار خواهد بود و از همین رو، سرمایهگذاری در حوزه فرهنگ یک ضرورت ملی است.
وی با اشاره به تأکید حاکمیت بر لزوم فرهنگسازی در موضوعاتی نظیر حجاب و سبک زندگی، افزود: این رویکرد خود نشاندهنده اهمیت کار فرهنگی است، اما نقد موجود نسبت به بودجه نهادهای فرهنگی، ناظر بر حذف این بودجهها نیست، بلکه بر میزان اثربخشی و عدالت در نحوه تخصیص منابع تمرکز دارد.
نماینده بابلسر و فریدونکنار تصریح کرد: پیش از هر اقدامی، باید بنگاهها و هلدینگهای مالی زیانده که به حیات خلوتهای غیرمولد تبدیل شده و بار مالی بر دوش بودجه عمومی گذاشتهاند، مورد اصلاح قرار گیرند؛ این موضوع یک ضرورت مدیریتی و اقتصادی است.
باقرزاده با تأکید بر لزوم بازنگری ساختاری در بخش فرهنگ، خاطرنشان کرد: بودجه فرهنگی نباید صرفاً صرف هزینههای جاری، اداری و نهادهایی شود که خروجی قابل سنجش در سطح جامعه ندارند و راهحل، نه حذف کامل بودجه فرهنگی و نه افزایش بیضابطه آن، بلکه اصلاح نظام تخصیص و نظارت است.
وی افزود: منابع فرهنگی باید به سمت فعالیتهای شفاف، مردمی و نتیجهمحور هدایت شود؛ فعالیتهایی که با بدنه جامعه ارتباط مستقیم داشته و به تولید محتوای ارزشمند و تقویت هویت ملی منجر شود.
عضو مجمع نمایندگان استان مازندران تأکید کرد: موضع ما در مجلس، حمایت از بودجه فرهنگی مؤثر و هدفمند است؛ بودجهای که با تحول در نحوه هزینهکرد و ارزیابی عملکرد نهادهای فرهنگی همراه باشد.
روانِ مردم را خطخطی نکنید !
مجری برنامه «خطخطی» که قرار بود یک برنامه طنز باشد به کشتهشدگان حوادث اخیر توهینی آشکار کرد و همین اهانت موجب شد هم برنامه از کونداکتور شبکه افق حذف و هم مدیر این شبکه عزل شود اما آیا آثار مخرب چنین جملههایی از روح رنجور خانوادههای داغدار و ملت نگران زدوده خواهد شد؟
«مهارت»؛ پناهگاهِ امنِ توسعه
رویدادهای گذشته بهروشنی نشان داد که هیچ درمانی برای التیام زخمهای اجتماعی، کارآمدتر از «امید به فردا» نیست و این امید جز از طریق «مهارتافزایی» و «اشتغال پایدار» محقق نمیشود. بسیاری از ناآرامیهای ریشهدار، نه با انفعال، بلکه با اقدام پیشگیرانه و سازنده نهادهای آموزشی و اشتغالآفرین درمانپذیرند.
برف، باران و سخاوتِ آسمان
لازم است به خودمان یادآور شویم مصرف بهینه آب هم در بخش کشاورزی و هم در بخش شُرب، وظیفه و تکلیف همگانی است و هیچ مدیر یا شهروندی نباید در این موضوع، مسئولیت قانونی و اجتماعی خود را فراموش کند که این کار ناسپاسی است و چه بسا قهر و غضب طبیعت را به همراه داشته باشد و تا مدتها در حسرت چنین سخاوتی از سوی آسمان بمانیم.