به گزارش تفکر، چند روز قبل یکی از دوستان که در خیابان معلم ساری فروشگاه بزرگی دارد، با «تفکر» تماس گرفت و گفت طی چند سال اخیر قفسه فروشگاه و سطح برخی اجناس را چند ماه یک‌بار تمیز می‌کردیم اما مدتی است که هر چند روز باید این کار را انجام دهیم.

این کاسب همچنین به ما گفت: قبلاً وقتی قفسه‌ها و سطوح را با دستمال تمیز می‌کردیم گرد و غبار جمع می‌شد اما مدتی است که گرد و غباری آلوده به چربی و سیاهی با چشم قابل رویت است که حکایت از آلاینده‌های شیمیایی دارد.

روز گذشته اداره‌کل حفاظت محیط‌زیست استان مازندران نیز رسماً آلودگی را در چند شهر استان مازندران ازجمله نوشهر، چالوس، آمل، بهشهر، نکا و ساری تایید کرد و آن را برای گروه‌های حساس به‌ویژه کودکان و سالمندان، مضر دانست و از آنان خواست جز برای کارهای ضرور بیرون نیایند.

درخصوص عامل یا عوامل این آلودگی نیز به موارد بسیاری اشاره می‌شود از مازوت نیروگاه سیکل ترکیبی نکا که غیراستاندارد است و گوگرد بالایی دارد و ۲ روز قبل صدای اعتراض رییس‌کل دادگستری استان مازندران را بلند کرد تا زباله‌سوز نوشهر و خودروهای فرسوده و ریزگردهای صحرای قرقوم ترکمنستان.

البته مدیران ما(استثنا وجود دارد) به‌کرات ثابت کرده‌اند که انگیزه یا تمایلی برای حل مشکل ندارند و تنها به طرح مشکل بسنده می‌کنند و گویا تنها به نظام مسائل استان اشراف دارند و از حل‌المسائل چیز زیادی نمی‌دانند؛ اما لازم است به آنان یادآور شویم آلودگی هوا مانند گرانی و تورم نیست که شامل حال آنان و خانواده‌های محترمشان نشود.

همه شهروندان به‌تقریب در معرض آلودگی هوا قرار دارند و از ذرات آلاینده‌ای که در هوا و حتی در منابع آب و خاک وجود دارند، متاثر خواهند شد و ازین منظر تبعیض و تفاوتی بین استاندار، نماینده، مدیرکل،  معلم و کارگر وجود ندارد.

با توجه به این‌که زباله‌سوز نوشهر یکی از منابع آلودگی هوای مازندران است و همچنین با توجه به این‌که ظرفیت زباله‌سوز ساری بعد از افتتاح، چند برابر زباله‌سوز نوشهر خواهد بود، برای این حجم از آلاینده‌هایی که در هوا رها می‌شود چه خواهند کرد ؟

آیا مدیران استانی منتظر هستند زباله‌سوز ساری هم وارد مدار شود و حجم آلودگی در ساری و شهرها و روستاهای مرکز استان به حالت هشدار برسد، آن‌وقت به فکر درمان و حرکت به سمت راه‌حل باشند؟

آیا اگر هزینه هنگفتی که طی ۱۵ سال برای احداث زباله‌سوز ساری انجام شد را به حوزه تفکیک زباله از منازل و با مشارکت همه شهروندان اختصاص می‌دادند، امروز خیال‌مان از بابت آلودگی هوا آسوده نبود؟

نکته پایانی این‌که آلودگی هوای امروز استان سرسبزی چون مازندران، مانند ناترازی انرژی و همچنین کم‌آبی دقیقاً ریشه در ناکارآمدی برخی مدیرانی دارد که هیچ‌گاه خود را برابر مردم و افکار عمومی پاسخگو نمی‌دانند.