به گزارش تفکر، فرماندار نوشهر ثبت جهانی روستای کندلوس را بهعنوان یکی از اسناد پرافتخار بر جای مانده در این دولت ذکر کرد و گفت: در سایه همراهی مسئولان امر بهویژه استاندار و دیگر مدیران استانی و ملی و همچنین مردم بخش کجور، این روستا ثبت جهانی شد.
وی گفت: باید تمامی ضوابط و مقرارات منطبق با سازمان یونسکو در این روستا رعایت شود ضمن اینکه آموزش کسب و کارهای نوین در همه حوزهها حتی محیطزیست باید با برنامهریزی منسجم، همراهی و مشارکت همهجانبه مسئولان امر در این منطقه این مهم مورد توجه قرار گیرد و به مرور عملیاتی شود.
فرماندار نوشهر تکمیل طرح اصلاح و تغییر خطوط انتقال گاز طبیعی از نور تا کلارآباد در غرب مازندران را از دیگر دستاوردهای دولت وفاق ملی برشمرد و خاطرنشان کرد: یکی از دغدغه های مردم بهویژه مالکان اراضی این منطقه، انتقال این خط به طول ۷۴ کیلومتر از بین زمینهای آنان بود که طبق قانون مالکان اجازه هیچگونه ساخت و ساز در حریم ۷۰ متری این خط انتقال را نداشتند که با اصلاح و تکمیل این طرح، رعایت حریم ۷۰ متر به ۳۰ متر کاهش یافته و این مشکل چندین ساله در این شهرستان رفع شد.
جهانشاهی افزود: هر فردی که عهدهدار مسئولیت در این نظام و دولت میشود باید درد و مشکلات مردم را از مشکلات خود بداند و با مطالبهگری در صدد رفع مشکل باشد.
گفتنی است در جلسه شورای اداری شهرستان نوشهر با اهدای لوح سپاس از خدمات «عادل خزایی پول» شهردار پیشن تجلیل و «جعفر قمی اویلی» بهعنوان سرپرست جدید شهرداری این شهر گردشگرپذیر معرفی شد.

روانِ مردم را خطخطی نکنید !
مجری برنامه «خطخطی» که قرار بود یک برنامه طنز باشد به کشتهشدگان حوادث اخیر توهینی آشکار کرد و همین اهانت موجب شد هم برنامه از کونداکتور شبکه افق حذف و هم مدیر این شبکه عزل شود اما آیا آثار مخرب چنین جملههایی از روح رنجور خانوادههای داغدار و ملت نگران زدوده خواهد شد؟
«مهارت»؛ پناهگاهِ امنِ توسعه
رویدادهای گذشته بهروشنی نشان داد که هیچ درمانی برای التیام زخمهای اجتماعی، کارآمدتر از «امید به فردا» نیست و این امید جز از طریق «مهارتافزایی» و «اشتغال پایدار» محقق نمیشود. بسیاری از ناآرامیهای ریشهدار، نه با انفعال، بلکه با اقدام پیشگیرانه و سازنده نهادهای آموزشی و اشتغالآفرین درمانپذیرند.
برف، باران و سخاوتِ آسمان
لازم است به خودمان یادآور شویم مصرف بهینه آب هم در بخش کشاورزی و هم در بخش شُرب، وظیفه و تکلیف همگانی است و هیچ مدیر یا شهروندی نباید در این موضوع، مسئولیت قانونی و اجتماعی خود را فراموش کند که این کار ناسپاسی است و چه بسا قهر و غضب طبیعت را به همراه داشته باشد و تا مدتها در حسرت چنین سخاوتی از سوی آسمان بمانیم.