نماینده مرم قائمشهر، جویبار، سیمرغ و سوادکوه در مجلس:
مدیران استان در موضوع پسماند، کارنامه موفقی ندارند
«عمران عباسی کالی» با تأکید بر اینکه پسماند اَبَرچالش مازندران است گفت: بهرغم هزینههای میلیاردری انجام شده برای این منظور طی ۳۰ سال اخیر اما سه درصد هم نتیجه برای استان در برنداشته است که بتوان از آن بهعنوان کارنامه موفق نام برد.
به گزارش تفکر، نماینده مردم قائمشهر، جویبار، سیمرغ و سوادکوه در مجلس شورای اسلامی از پسماند و مدیریت آن بهعنوان معضل همیشگی و اَبَرچالش استان مازندران و شهرستانهای حوزه انتخابیه خود برشمرد.
عمران عباسی کالی افزود: برای رفع معضل پسماند طی سالهای مختلف اقدمات زیادی انجام شد و برای این منظور نیز اعتبارات کلان هزینه شده است.
وی ادامه داد: مازندران به دلیل وجود درختان و جنگلهای انبوهی که در آن قرار دارد، فضا و امکان مناسب برای ایجاد سایتهای زباله و پسماند در آن وجود ندارد و به همین دلیل باید از راهکارهای بهداشتی و مدرن برای این منظور استفاده کرد.
عضو مجمع نمایندگان استان مازندران همچنین به معضل هدررفت آب در شهرستانهای مازندران به دلیل فرسودگی شبکههای انتقال آب اشاره و خاطرنشان کرد: بهطور مثال در قائمشهر ۵۰ درصد هدررفت آب داریم.
وی تصریح کرد: نتایج حاصل نشان میدهد، ۶ هزار و ۱۵۶ کیلومترمربع از مساحت استان مازندران (معادل ۶۸ درصد از کل استان) جز مناطق ممنوعه برای دفن زباله محسوب شده و تنها ۳۲ درصد از مساحت کل استان شرایط اولیه برای دفن بهداشتی زبالههای شهری را دارا است.
این نماینده مجلس تصریح کرد: مناطق مجاز اولیه، براساس فاصله مطلوب از عوارض مورد نظر، طبقهبندی و اولویتدهی شدهاند، این مناطق به ۳ دسته کاملا مناسب، نسبتاً مناسب و کمترمناسب تفکیک شدهاند. به این ترتیب ۲۴ هزار و ۵ کیلومترمربع از مساحت استان دارای شرایط با مطلوبیت کم، ۴ هزار و ۹۱۴ کیلومترمربع دارای شرایط نسبتاً مطلوب و ۲۸۱ کیلومتر مربع دارای شرایط کاملا مطلوب و مناسب جهت دفن بهداشتی زباله تشخیص داده شد.
روانِ مردم را خطخطی نکنید !
مجری برنامه «خطخطی» که قرار بود یک برنامه طنز باشد به کشتهشدگان حوادث اخیر توهینی آشکار کرد و همین اهانت موجب شد هم برنامه از کونداکتور شبکه افق حذف و هم مدیر این شبکه عزل شود اما آیا آثار مخرب چنین جملههایی از روح رنجور خانوادههای داغدار و ملت نگران زدوده خواهد شد؟
«مهارت»؛ پناهگاهِ امنِ توسعه
رویدادهای گذشته بهروشنی نشان داد که هیچ درمانی برای التیام زخمهای اجتماعی، کارآمدتر از «امید به فردا» نیست و این امید جز از طریق «مهارتافزایی» و «اشتغال پایدار» محقق نمیشود. بسیاری از ناآرامیهای ریشهدار، نه با انفعال، بلکه با اقدام پیشگیرانه و سازنده نهادهای آموزشی و اشتغالآفرین درمانپذیرند.
برف، باران و سخاوتِ آسمان
لازم است به خودمان یادآور شویم مصرف بهینه آب هم در بخش کشاورزی و هم در بخش شُرب، وظیفه و تکلیف همگانی است و هیچ مدیر یا شهروندی نباید در این موضوع، مسئولیت قانونی و اجتماعی خود را فراموش کند که این کار ناسپاسی است و چه بسا قهر و غضب طبیعت را به همراه داشته باشد و تا مدتها در حسرت چنین سخاوتی از سوی آسمان بمانیم.