مدیرعامل شرکت توزیع نیروی برق مازندران خبر داد:
قطع برق ۱۹۸ اداره پرمصرف در مازندران
«سیدکاظم حسینی کارنامی» گفت: با آغاز طرح ملی گذر از اوج بار از خردادماه، مصرف برق ادارات به‌طور مستمر پایش شد که نتایج آن نشان داد نزدیک به ۲۰۰ واحد اداری با مصرف بالاتر از الگوی تعیین‌شده فشار مضاعفی به شبکه تحمیل می‌کنند.
به گزارش تفکر، مدیرعامل شرکت توزیع نیروی برق مازندران از قطع برق ۱۹۸ اداره پرمصرف استان در راستای اجرای طرح گذر از اوج بار خبر داد.
وی افزود: این اقدام قاطعانه در راستای جلوگیری از خاموشی‌های احتمالی برای مشترکان خانگی و به‌عنوان هشداری جدی برای دستگاه‌های اجرایی انجام شد تا نسبت به مدیریت مصرف انرژی اهتمام بیشتری داشته باشند.
مدیرعامل شرکت توزیع نیروی برق مازندران با بیان این‌که تاکنون بیش از ۶۰ هزار کنتور هوشمند در استان نصب شده است، گفت: ۹۸۵ مورد از این کنتورها مربوط به واحدهای اداری بوده و پایش برخط مصرف آنها ادامه دارد.
حسینی کارنامی یادآور شد: طبق دستورالعمل‌های مصوب، ادارات موظفند در ساعات اداری حداقل ۳۰ درصد و پس از پایان ساعت کاری بین ۶۰ تا ۷۰ درصد از مصرف برق خود بکاهند. همچنین دمای آسایش برای تجهیزات سرمایشی در ادارات ۲۷ و در منازل ۲۵ درجه سانتی‌گراد تعیین شده است.
گفتنی است رکورد مصرف برق در شبکه استان طی روزهای اخیر به حدود ۲ هزار و ۶۰۰ مگاوات رسید که بالاترین میزان سال جاری محسوب می‌شود.
رویای مازندران قوی‌تر
عشرت کراری/ اهمیت مازندران بر همه‌ی ایران مشخص است اما گویا تصمیم‌سازان استان، هنوز به این باور نرسیدند که این استانِ کهن با اساطیر و دانشمندان نامداری که دارد، هرگز درخور جایگاهش توسعه نیافته است و این چیزهایی که امروزه در جهت اقتصاد و گردشگری در استان وجود دارد از بدیهی‌ترین موارد کسب و کار است.
نارنگی ارزان، پاسوز گرانی‌های بی‌امان
این روزها که فصل برداشت مرکبات در مازندران است و باید برای باغداران فصلی شیرین و همراه با به بار نشستن ماه‌ها تلاش شبانه‌روزی باشد، به روزهای دلهره، نگرانی و خسارت تبدیل شده است و دلیل آن نیز قیمت پایین نارنگی پیشرس و محلی است که 35 تا 40 هزار تومان در هر کیلو بابت آن به باغداران پول می‌دهند.
عقب‌نشینی دخترها؛ اجبار یا انتخاب؟
غلبه‌ی هوش بر هنجار سبب شد تا دختر دانش‌آموز از نظم حاکم بر زیست سنتی ایرانی عبور کند و به شکستن خطوط قرمز و رهایی در هیجان متمایل شود. این اگر نشات گرفته از پیش‌بینی فقری باشد که در آینده گریبانشان را خواهد گرفت، یا از ضعف اعتماد به‌نفس و ترس طرد شدن از سوی جامعه‌ای باشد که معیارهای زیبایی و مقبول‌افتادن را به آنها تحمیل کرده‌است، فرقی نمی‌کند؛ یک فرایند مخرب حالا به نتیجه رسیده و همچنان در حال پیشروی است.
