قدردانی معاون سیاسی وزیر کشور از عملکرد استاندار مازندران در ساری:
«یونسی رستمی» از موفقترین مدیران میدانی دولت است
علی زینیوند در دیدار با جمعی از مدیران اجرایی استان مازندران در ساری گفت: استاندار مازندران سابقه وزارت کشور نداشته اما دارای مدیریتی مؤثر و انگیزهای والا بوده است و اکنون از موفقترین مدیران میدانی دولت چهاردهم به شمار میآید.
به گزارش تفکر، معاون سیاسی وزارت کشور گفت: در روزهایی که کشور تحت شدیدترین هجمهها قرار داشت، استاندار مازندران با تدبیر، آرامش و تجربهای مثالزدنی، توانست حکمرانی مطلوبی را در اوج بحران شکل دهد.
زینیوند با اشاره به شرایط ویژهای که طی ۱۲ روز تحمیل جنگ بر کشور سایه افکند، از عملکرد تحسینبرانگیز مدیریت استانها سخن گفت و ضمن قدردانی ویژه از استاندار مازندران، اظهار داشت: دولت در انتصابات استانداران و فرمانداران، تمرکز ویژهای بر تجربهگرایی و شایستهسالاری داشته است. قریب به ۳۰ استاندار از مجموعه ۳۱ استان دارای پیشینه مرتبط با وزارت کشورند و این انسجام تجربهمحور، در مدیریت بحران اخیر خود را اثبات کرد.
وی با اشاره به عملکرد دقیق و سنجیده مجموعه استانها در ایام جنگ، افزود: در شرایطی که کشور با ترور فرماندهان ارشد و حملات موشکی مواجه بود، استان مازندران با مدیریت استاندار پرتلاش خود، همچنان در مسیر خدمترسانی روزمره حرکت کرد و هیچ خللی در تأمین نیازهای مردم احساس نشد.
معاون وزیر کشور همچنین به تمهیدات وزارت کشور برای تأمین کالاها، سوخت سیار، و آرد در مسیرهای پرتردد و استانهای مسافرپذیر مخصوصا در استان مازندران اشاره و خاطرنشان کرد: رفتار متین و آرام مردم، حکمرانی قوی و مورد قبول در اوج جنگ را رقم زد و این محصول همافزایی تجربه، تدبیر و اعتماد عمومی بود.
«جوانی جمعیت» با حرف و هشدار
مدیران و نمایندگان هم مستمراً از تَبَعاتِ پیری جمعیت میگویند و بر اجرای قانون جوانی جمعیت و برگزاری جلسات روتین در این زمینه تأکید دارند اما مشکل همینجاست که با حرف و هشدار، نرخ ازدواج بالا نمیرود و تمایل به فرزندآوری در زوجها شدت نمیگیرد و جمعیتِ استان، جوان نمیشود.
«مسعود پزشکیان»؛ مردی آرام در روزهایی سخت
کشورها در بحران، بیش از آنکه به صدای بلند نیاز داشته باشند، به اعصاب آرام و تصمیمات منطقی و عملی نیاز دارند و یکی از مهمترین ویژگیهای «مسعود پزشکیان» در این دوره، همین آرامش در تصمیمگیری، صداقت در رفتار و گفتار و پرهیز از واکنشهای هیجانی بود. او از همان آغاز فعالیت خود نشان داد که علاقهای به تولید دوقطبیهای جدید ندارد و ترجیح میدهد به جای افزودن بر شکافهای موجود، بر نقاط مشترک تکیه کند.
از دولتِ کارگر تا دولتِ معمار
دولتِ معمار، دیگر وارد مصالح و ملات نمیشود؛ او «کدهای ساختمانی مهارت» را مینویسد، «پلان شایستگی» را ترسیم میکند، «مهندسان ناظر» را بر کیفیت میگمارد و سپس عقب مینشیند تا بخش خصوصی، تشکلهای صنفی و نهادهای اجتماعی، ساختمان مهارت را با خلاقیت خود برپا کنند.
