استاندار مازندران در حاشیه بازدید از زمین پیشنهادی برای زباله بابلسر:
روشهای سنتی در حوزه پسماند دیگر پاسخگو نیست
«مهدی یونسی رستمی» در حاشیه بازدید از زمین پیشنهادی برای زباله بابلسر ضمن تأکید بر اینکه «مردم سرمایه اجتماعی ما هستند»، گفت: با تکیه بر فنآوریهای نوین و روشهای علمی بهدنبال حل اساسی معضل پسماند هستیم چراکه روشهای سنتی در حوزه پسماند دیگر پاسخگو نیست.
به گزارش تفکر، استاندار مازندران از ورود جدی دولت برای حل ریشهای معضل چند دههای پسماند در استان خبر داد و گفت: تا پایان سال جاری، بخش عمده این مشکل مرتفع خواهد شد.
یونسی با اشاره به سابقه ۶۴ ساله دپوی زباله در بابلسر، هشدار داد که این معضل بهدلیل نزدیکی محل دفن زباله به دریا، میتواند چالشهای جدی زیستمحیطی ایجاد کند.
وی تصریح کرد: تمرکز مدیریت استان بهصورت مستقیم بر حل این چالش دیرینه است و با برنامهریزی دقیق و همکاری فرمانداران، تا پایان سال حدود ۷۰ درصد مشکل حل خواهد شد و انشاءالله تا سال آینده بهطور کامل به سرانجام میرسد.
استاندار مازندران ضمن ابراز تأسف از وضعیت فعلی، از صبوری مردم بابلسر تشکر کرد و وعده داد که با بهرهگیری از تکنولوژی پیشرفته و کار علمی، راهحلی پایدار برای این مسئله ارائه خواهد شد.
نماینده عالی دولت در مازندران، خاطرنشان کرد: حل این معضل باید بهصورت زیرساختی و پایدار صورت گیرد و ما بهدنبال راهحلهای موقت و سطحی نیستیم.
گفتنی است روز گذشته استاندار مازندران شخصاً از محل دفن زبالههای بابلسر بازدید کرد و در جریان ابعاد مختلف چالش پسماند این شهرستان قرار گرفت.
«جوانی جمعیت» با حرف و هشدار
مدیران و نمایندگان هم مستمراً از تَبَعاتِ پیری جمعیت میگویند و بر اجرای قانون جوانی جمعیت و برگزاری جلسات روتین در این زمینه تأکید دارند اما مشکل همینجاست که با حرف و هشدار، نرخ ازدواج بالا نمیرود و تمایل به فرزندآوری در زوجها شدت نمیگیرد و جمعیتِ استان، جوان نمیشود.
«مسعود پزشکیان»؛ مردی آرام در روزهایی سخت
کشورها در بحران، بیش از آنکه به صدای بلند نیاز داشته باشند، به اعصاب آرام و تصمیمات منطقی و عملی نیاز دارند و یکی از مهمترین ویژگیهای «مسعود پزشکیان» در این دوره، همین آرامش در تصمیمگیری، صداقت در رفتار و گفتار و پرهیز از واکنشهای هیجانی بود. او از همان آغاز فعالیت خود نشان داد که علاقهای به تولید دوقطبیهای جدید ندارد و ترجیح میدهد به جای افزودن بر شکافهای موجود، بر نقاط مشترک تکیه کند.
از دولتِ کارگر تا دولتِ معمار
دولتِ معمار، دیگر وارد مصالح و ملات نمیشود؛ او «کدهای ساختمانی مهارت» را مینویسد، «پلان شایستگی» را ترسیم میکند، «مهندسان ناظر» را بر کیفیت میگمارد و سپس عقب مینشیند تا بخش خصوصی، تشکلهای صنفی و نهادهای اجتماعی، ساختمان مهارت را با خلاقیت خود برپا کنند.
