به گزارش تفکر، اگر می‌خواهید یک چشمه از مظلومیت مستمری‌بگیران تأمین اجتماعی را با چشمِ غیرمسلّح ببینید، این چند سطر را با تأمل بخوانید؛

اسفند سال 1401 بود که برخی ناهماهنگی‌ها بین وزارت آموزش و پرورش و سازمان برنامه و بودجه درخصوص نحوه اجرای قانون رتبه‌بندی موجب شد حقوق معلمان ساعاتی قبل از آغاز سال 1402 پرداخت شود و همین مسأله موجب اعتراض و گلایه معلمان شد و موجی از حمایت در میان نمایندگان و فعالان سیاسی برانگیخت تا جایی‌که «یوسف نوری» وزیر وقت آموزش و پرورش که در روزهای پایان سال به زیارت عتبات رفته بود، هنوز فروزدین به نیمه نرسید ناچار به استعفا شد چون نمایندگان به مرحوم رییسی پیام داده بودند حتماً وزیر را استیضاح خواهند کرد.

حقوق مستمری‌بگیران تأمین اجتماعی حوالی ساعت 5 عصر دیروز 28  اسفند به حساب آنان واریز شد آن هم در شرایطی که همه می‌دانند میزان حقوق آنان در جدول دستمزدها، پایین‌ترین رتبه را دارد و رقم آن بسیار ناچیز است.

سوال ما نیز از نمایندان و مدیران این است که چرا به این قشر عزیز و محترم بی‌توجهی می‌شود آن هم در شرایطی که عموم این عزیزان، داماد و عروس و نوه دارند و نیاز به انجام مقدماتی تا با احساس عزت نفس به پیشواز بهار بروند ؟

تأخیر در پرداخت حقوق این عزیزان که خودشان با همسران‌شان روزی روزگاری در چرخه‌های اجرایی و خدمت‌رسانی کشور فعالیت داشتند، ناسپاسی آشکار است و باید عاملان این ناشکری را مواخذه کرد.    

پرداخت حقوق مستمری‌بگیران تأمین اجتماعی در زمان مقرر که وظیفه و تکلیف دولت‌مردان است در وقت اضافه و در ساعات پایانی سال، معنایی جز  بی‌حرمتی به این قشر شریف ندارد که موی سرشان در مسیر آرامش خاطر مردم و توسعه و آبادانی کشور سفید شد و هر چروکی که بر دست و صورت آنان است، در حقیقت سند جوانمردی و یک برگ افتخار است و مدیرانی که در انجام حداقل وطیفه خود نسبت به آنان، کوتاهی می‌کنند باید کمی از خودشان خجالت بکشند.