مدیرکل انتقال خون استان مازندران خبر داد:
برگزاری پویش اهدای خون «از برف تا شکوفه»
«عبدالله محمدی فیروزجایی» با اشاره به فاصله میان نیمه‌شعبان و تعطیلات نوروز، از برگزاری پویش اهدای خون «از برف تا شکوفه» در استان مازندران خبر داد و گفت: این پویش از ۲۶ بهمن ماه آغاز شد و تا ۱۱ فروردین سال 1404 ادامه خواهد داشت و در مراکز ثابت و سیار استان منتظر اهداکنندگان هستیم.
به گزارش تفکر وی گفت: هدف از برگزاری این پویش، تقویت ذخایر خون و فرآورده‌های خونی مورد نیاز مراکز درمانی استان در روزهای سرد و پایانی سال، ماه مبارک رمضان و ایام نوروز است.
مدیرکل انتقال خون استان مازندران افزود: از مردم مازندران به‌ویژه جوانان دعوت می‌کنیم تا در این پویش انسان‌دوستانه شرکت کنند و در این مسیر نیکو و پر از مهر با اهدای خون خود در نجات جان بیماران سهیم شوند.
عبدالله محمدی فیروزجایی با قدردانی از هم‌دلی و نوع‌دوستی اهداکنندگان خون گفت: در 11 ماه گذشته تعداد 152 هزار و 820 نفر به مراکز ثابت و سیار اهدای خون استان مراجعه داشتند که از این تعداد مراجعه،127 هزار و 796 نفر موفق به اهدای خون شدند.
وی افزود: از مجموع اهدای خون، 3 هزارو 391 واحد سهم اهدای خون بانوان بوده است.
مدیرکل انتقال خون مازندران با تاکید بر این‌که نیازبه خون و فرآورده‌های خون همیشگی و دائمی است، خاطرنشان کرد: هم‌اکنون همه گروه‌های خونی مورد نیاز است و از مردم استان در خواست داریم با پیوستن به پویش اهدای خون «از برف تا شکوفه» امید را به بیماران هدیه دهند.
رویای مازندران قوی‌تر
عشرت کراری/ اهمیت مازندران بر همه‌ی ایران مشخص است اما گویا تصمیم‌سازان استان، هنوز به این باور نرسیدند که این استانِ کهن با اساطیر و دانشمندان نامداری که دارد، هرگز درخور جایگاهش توسعه نیافته است و این چیزهایی که امروزه در جهت اقتصاد و گردشگری در استان وجود دارد از بدیهی‌ترین موارد کسب و کار است.
نارنگی ارزان، پاسوز گرانی‌های بی‌امان
این روزها که فصل برداشت مرکبات در مازندران است و باید برای باغداران فصلی شیرین و همراه با به بار نشستن ماه‌ها تلاش شبانه‌روزی باشد، به روزهای دلهره، نگرانی و خسارت تبدیل شده است و دلیل آن نیز قیمت پایین نارنگی پیشرس و محلی است که 35 تا 40 هزار تومان در هر کیلو بابت آن به باغداران پول می‌دهند.
عقب‌نشینی دخترها؛ اجبار یا انتخاب؟
غلبه‌ی هوش بر هنجار سبب شد تا دختر دانش‌آموز از نظم حاکم بر زیست سنتی ایرانی عبور کند و به شکستن خطوط قرمز و رهایی در هیجان متمایل شود. این اگر نشات گرفته از پیش‌بینی فقری باشد که در آینده گریبانشان را خواهد گرفت، یا از ضعف اعتماد به‌نفس و ترس طرد شدن از سوی جامعه‌ای باشد که معیارهای زیبایی و مقبول‌افتادن را به آنها تحمیل کرده‌است، فرقی نمی‌کند؛ یک فرایند مخرب حالا به نتیجه رسیده و همچنان در حال پیشروی است.
