معاون وزیر راه در دیدار با امام جمعه ساری مطرح کرد:
نیاز 25 هزار میلیارد تومانی برای تکمیل پروژه‌های راه مازندران
«علی نبیان» در دیدار با «حجت‌الاسلام محمدباقر محمدی لایینی» نماینده ولی فقیه و امام جمعه ساری ضمن گزارشی از پروژه‌های نیمه‌تمام مازندران گفت: تکمیل پروژه‌های راه و شهرسازی استان، به ۲۵ هزار میلیارد تومان اعتبار نیاز دارد.
به گزارش تفکر، علی نبیان در این دیدار گفت: پروژه پل‌سفید از جمله طرح‌های مهم و با اهمیت برای مازندران و گلستان به شما می‌رود.
وی گفت برای محور گلوگاه -دامغان و رستم کلا منبع مالی دیده شد همچنین در نکا و برای پروژه‌های ورودی و خروجی ساری نیز اعتبار در نظر گرفته شد.
سرپرست سازمان ملی زمین و مسکن افزود: پروژه راه ساری - تاکام، پل‌پلسفید، کمربندی بابل، محور هراز، جاده‌چمستان، تعریض دزدبن و کمربندی‌های غرب استان از جمله پروژه‌هایی است که مد نظر قرار گرفته است و برای تکمیل آن سه و نیم تا ۴ همت اعتبار نیاز است.
نبیان به اجرای پروژه سوم آزادراه تهران شمال اشاره و خاطرنشان کرد: اگر بتوانیم از ظرفیت تهاتر استفاده کنیم پروژه‌هایی درون استانی را می‌توانیم ظرف مدت ۲ تا ۳ سال اجرایی کنیم و برای آزادراه ساری- قائم‌شهر در حال حاضر ۲۵ همت اعتبار نیاز داریم.
نبیان گفت: برای تملک اراضی در مسیر پروژه آزادراه ساری- قائم‌شهر ۵۰۰ میلیارد تومان اعتبار نیاز داریم.
معاون وزیر راه و شهرسازی با اشاره به مظلومیت مازندران در حوزه مسکن گفت طبق تفاهم‌نامه قرار شد چند شهرک مسکونی در استان طراحی شود.
رویای مازندران قوی‌تر
عشرت کراری/ اهمیت مازندران بر همه‌ی ایران مشخص است اما گویا تصمیم‌سازان استان، هنوز به این باور نرسیدند که این استانِ کهن با اساطیر و دانشمندان نامداری که دارد، هرگز درخور جایگاهش توسعه نیافته است و این چیزهایی که امروزه در جهت اقتصاد و گردشگری در استان وجود دارد از بدیهی‌ترین موارد کسب و کار است.
نارنگی ارزان، پاسوز گرانی‌های بی‌امان
این روزها که فصل برداشت مرکبات در مازندران است و باید برای باغداران فصلی شیرین و همراه با به بار نشستن ماه‌ها تلاش شبانه‌روزی باشد، به روزهای دلهره، نگرانی و خسارت تبدیل شده است و دلیل آن نیز قیمت پایین نارنگی پیشرس و محلی است که 35 تا 40 هزار تومان در هر کیلو بابت آن به باغداران پول می‌دهند.
عقب‌نشینی دخترها؛ اجبار یا انتخاب؟
غلبه‌ی هوش بر هنجار سبب شد تا دختر دانش‌آموز از نظم حاکم بر زیست سنتی ایرانی عبور کند و به شکستن خطوط قرمز و رهایی در هیجان متمایل شود. این اگر نشات گرفته از پیش‌بینی فقری باشد که در آینده گریبانشان را خواهد گرفت، یا از ضعف اعتماد به‌نفس و ترس طرد شدن از سوی جامعه‌ای باشد که معیارهای زیبایی و مقبول‌افتادن را به آنها تحمیل کرده‌است، فرقی نمی‌کند؛ یک فرایند مخرب حالا به نتیجه رسیده و همچنان در حال پیشروی است.
