به گزارش تفکر، مسعود نادری امروز شنبه به خبرنگاران گفت: در پی اعلام آتشسوزی در عرصه جنگلی به مساحت سه هزار مترمربع واقع در روستای باباکلا در حوزه استحفاظی کیاسر، با حضور بهموقع مسئولان منابع طبیعی شهرستان در واحدهای کیاسر، سعیدآباد و شویلاشت و نیروهای حفاظتی واحدهای تابعه و شرکت نکاچوب در منطقه، آتش مهار و از پیشروی آن جلوگیری شد.
وی گفت: همشهریان گرامی میتوانند گزارشهای خود را در صورت مشاهده وقوع هرگونه تخلف در حوزه منابع طبیعی از قبیل قطع و حمل چوبآلات جنگلی، برداشت و حمل گیاهان مرتعی، برداشت و حمل محمولات فرعی جنگلی (چلم، خزه، سرخس و…) تصرف و تخریب اراضی ملی و حریق در عرصههای جنگلی و مرتعی را با شمارههای ۲۴ ساعته امداد جنگل و مرتع ۱۵۰۴ و ۱۳۹ در میان بگذارند.
رییس اداره منابع طبیعی ساری اضافه کرد: علت وقوع این آتشسوزی در دست بررسی است.
گفتنی است مازندران حدود ۲ میلیون و چهار هزار هکتار مساحت دارد که از این مقدار حدود یک میلیون و ۷۰۰ هزار هکتار آن عرصههای طبیعی شامل جنگل و مرتع است.
برای حفاظت و مدیریت عرصههای طبیعی مازندران ۲ ادارهکل منابع طبیعی و آبخیزداری در ساری و نوشهر فعالیت دارند که منطقه ساری حدود ۷۱ درصد و نوشهر حدود ۲۹ درصد این عرصهها را مدیریت میکند و در مجموع حدود ۵۴ درصد از عرصههای جنگلی شمال کشور را در اختیار دارد و همچنین نیمی از جنگلهای هیرکانی ثبتشده در سازمان جهانی یونسکو در جغرافیای مازندران واقع است.
روانِ مردم را خطخطی نکنید !
مجری برنامه «خطخطی» که قرار بود یک برنامه طنز باشد به کشتهشدگان حوادث اخیر توهینی آشکار کرد و همین اهانت موجب شد هم برنامه از کونداکتور شبکه افق حذف و هم مدیر این شبکه عزل شود اما آیا آثار مخرب چنین جملههایی از روح رنجور خانوادههای داغدار و ملت نگران زدوده خواهد شد؟
«مهارت»؛ پناهگاهِ امنِ توسعه
رویدادهای گذشته بهروشنی نشان داد که هیچ درمانی برای التیام زخمهای اجتماعی، کارآمدتر از «امید به فردا» نیست و این امید جز از طریق «مهارتافزایی» و «اشتغال پایدار» محقق نمیشود. بسیاری از ناآرامیهای ریشهدار، نه با انفعال، بلکه با اقدام پیشگیرانه و سازنده نهادهای آموزشی و اشتغالآفرین درمانپذیرند.
برف، باران و سخاوتِ آسمان
لازم است به خودمان یادآور شویم مصرف بهینه آب هم در بخش کشاورزی و هم در بخش شُرب، وظیفه و تکلیف همگانی است و هیچ مدیر یا شهروندی نباید در این موضوع، مسئولیت قانونی و اجتماعی خود را فراموش کند که این کار ناسپاسی است و چه بسا قهر و غضب طبیعت را به همراه داشته باشد و تا مدتها در حسرت چنین سخاوتی از سوی آسمان بمانیم.