با حضور معاون سازمان حفاظت محیطزیست کشور؛
مدیرکل جدید محیطزیست مازندران معارفه شد
در مراسمی با حضور معاون سازمان حفاظت محیطزیست کشور، معاون هماهنگی امور عمرانی استاندار مازندران و جمع زیادی از فعالان تشکلهای این حوزه، «حسینعلی ابراهیمی کارنامی» بهعنوان مدیرکل جدید معارفه و از تلاش «عطاءالله کاویان» قدردانی شد.
به گزارش تفکر، ساعاتی قبل موج تغییرات مدیریتی به ادارهکل محیط زیست مازندران رسید و در مراسمی با حضور مدیران ملی و استانی، «حسینعلی ابراهیمی کارنامی» برای دومین بار بهعنوان مدیر این مجموعه معارفه شد.
«عطاالله کاویان» استادتمام دانشگاه از تاریخ 29 فروردین سال 1401 و در دولت مرحوم رییسی به این مجموعه آمد و 32 ماه و 5 روز بهعنوان مدیرکل محیطزیست مازندران فعالیت کرد و امروز به مأموریت خود پایان داد.
«ابراهیمی کارنامی» که امروز حکم خود را از معاون سازمان حفاظت محیطزیست کشور دریافت کرد، از مدیران پرسابقه در حوزه محیطزیست است و در سه استان مدیرکل بوده است و از سال 95 تا 1401 مجموعاَ به مدت 65 ماه مدیرکل محیطزیست مازندران بود.
لینک کپی شد
ارسال نظرات
روانِ مردم را خطخطی نکنید !
مجری برنامه «خطخطی» که قرار بود یک برنامه طنز باشد به کشتهشدگان حوادث اخیر توهینی آشکار کرد و همین اهانت موجب شد هم برنامه از کونداکتور شبکه افق حذف و هم مدیر این شبکه عزل شود اما آیا آثار مخرب چنین جملههایی از روح رنجور خانوادههای داغدار و ملت نگران زدوده خواهد شد؟
تحریریه تفکر
«مهارت»؛ پناهگاهِ امنِ توسعه
رویدادهای گذشته بهروشنی نشان داد که هیچ درمانی برای التیام زخمهای اجتماعی، کارآمدتر از «امید به فردا» نیست و این امید جز از طریق «مهارتافزایی» و «اشتغال پایدار» محقق نمیشود. بسیاری از ناآرامیهای ریشهدار، نه با انفعال، بلکه با اقدام پیشگیرانه و سازنده نهادهای آموزشی و اشتغالآفرین درمانپذیرند.
سیدبهنام مهردل
برف، باران و سخاوتِ آسمان
لازم است به خودمان یادآور شویم مصرف بهینه آب هم در بخش کشاورزی و هم در بخش شُرب، وظیفه و تکلیف همگانی است و هیچ مدیر یا شهروندی نباید در این موضوع، مسئولیت قانونی و اجتماعی خود را فراموش کند که این کار ناسپاسی است و چه بسا قهر و غضب طبیعت را به همراه داشته باشد و تا مدتها در حسرت چنین سخاوتی از سوی آسمان بمانیم.
تحریریه تفکر
گردشگرِ آگاه و گردشگریِ مسئولیتپذیر
گردشگری مازندران، بهعنوان یکی از قطبهای اصلی این صنعت سبز در ایران، میانِ دوگانگی قرار دارد: از یک سو، موهبت منابع طبیعی بینظیر و میراث فرهنگی غنی و از دیگر سو، فشار فزاینده توسعه و گردشگری انبوه که موجودیت این سرمایههای طبیعی را تهدید میکند.
محمدرضا حسینی علیآباد