به گزارش تفکر، یک ماه قبل مهدی یونسی رستمی بهعنوان نخستین استاندار دولت چهاردهم در استان مازندران معرفی شد و ساعاتی قبل و با احکام جداگانه استاندار، یک معاون و دو فرماندار معرفی شدند.
انتصاب «رضا گنجی جویباری» به عنوان معاون هماهنگی امور اقتصادی استانداری که طی چند سال حضور حسن خیریانپور به حال خود رها بود و محلی برای جولان چند نفر محسوب میشد، یکی از خدمات ماندگار و اقدامات ارزشمند مهدی یونسی رستمی است.
گنجی جویباری فرزند شهید و فرماندار اسبق جویبار است و سالها نیز در مجموعه امدادخودرو مدیریت داشت و از همه اینها مهمتر، مدیری دغدغهمند است آن هم در شرایطی که اقتصاد به بیان رهبر معظم انقلاب، دغدغه اصلی کشور است.
معارفه «محمد حامدی رستمی» بهعنوان فرماندار بهشهر نیز اقدامی بسیار هوشمندانه بود. فرماندار جدید بهشهر، از خانواده وزارت کشور با سابقه بیش از دو دهه خدمت در دفتر سیاسی استانداری و معاونت سیاسی امنیتی فرمانداری بزرگترین شهر شرق مازندران و مدیری بومی از همین منطقه است.
در اقدامی دیگر سرکار خانم «جمیله قائیپاشا» بهعنوان نخستین زن در تاریخ مازندران فرماندار سوادکوه شمالی معرفی شد. معرفی سرکار خانم قائی پاشا، از این نظر واجد اهمیت است که وی نخستین فرماندار زن در تاریخ استان مازندران است که در دولت وفاق رقم خورد و میتواند مایهی دلگرمی جامعه شریف زنان باشد، زنانی که هم از نظر جمعیتی و هم از نظر تخصص و تحصیلات به سطحی رسیدهاند که نمیتوان آنان را نادیده گرفت.

مازندران و نامهای نامیرا
رضا سوختهسرایی با همان صدای مهربان و فروتن، گفت: «سعید جان! همه ورزشکاران شاید جهانی و آسیایی نشوند، اما همه میتوانند پهلوان باشند. خیلی دوست داشتم کنار شما باشم. لطفاً سلام مرا به عسکری محمدیان و مجید ترکان برسان و به همه بروبچههای نوجوان از طرف من بگو ورزش مدال دارد، مدال شهرت میآورد اما پهلوانی یعنی فروتنی، تواضع و از خودگذشتگی!»

ادامه ناآرامی در بازار مرغ
طی چند روز گذشته قیمت مرغ به شکل غیرقابل توجیهی در استان مازندران گران شد و به کیلویی یکصد و سی تا یکصد و چهل هزار تومان رسید آن هم در شرایطی که در دیگر استانها قیمت مرغ ارزانتر از مازندرانی است که در صف تولیدکنندگان گوشت مرغ در کشور قرار دارد

روزی که «آب» سیاسی شد !
«سعید شعبانی» با اشاره به حاد شدن بحران آب در کشور و همچنین کمبود این مایهی حیات در مناطقی از استان مازندران گفت: ما بهکرات شاهد بودیم سیاسیون از وعده انتقال آب و سدسازی در طول چهار دهه گذشته بهعنوان یک ابزار برای کسب رأی استفاده میکردند.
