به گزارش تفکر، معاون وزیر جهاد کشاورزی در بازدید از مؤسسه تحقیقات برنج کشور در آمل گفت: یکی از برنامههای مهم وزارتخانه دستیابی به خودکفایی ۹۰ درصدی برنج مطابق برنامه هفتم توسعه است و در این مسیر، تحقیقات برای تولید ارقام مقاوم در برابر خشکی و شوری با جدیت دنبال میشود.
وی افزود: سال گذشته رقم جدیدی از برنج با همکاری سازمان انرژی اتمی معرفی شد که حدود ۲ تن عملکرد بیشتری نسبت به ارقام مشابه دارد و در شرایط تنش آبی نیز از پایداری مناسبی برخوردار است.
رییس سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی کشور با اشاره به برنامه تولید ارقام هیبرید و خالص برنج گفت: این ارقام توان تولیدی تا دو برابر ارقام فعلی را دارند و اکنون برای بررسی سازگاری در استانهای مازندران و گیلان کشت شدهاند تا در صورت موفقیت، از سال آینده در سطح گسترده توسعه یابند.
گلمحمدی با اشاره به اجرای طرح مزارع الگویی برنج گفت: این طرح با هدف کاهش فاصله عملکرد میان کشاورزان پیشرو و بهرهبرداران خُرد آغاز شده و تاکنون مزارع الگویی در استان مازندران راهاندازی شده است.
وی افزود: در مرحله نخست، ۵۰۰ مزرعه الگویی در استانهای مازندران و گیلان ایجاد میشود که هر مزرعه حدود ۲۰ کشاورز را تحت پوشش قرار میدهد و در مجموع نزدیک به ۱۰ هزار بهرهبردار از آموزشها و فناوریهای نوین بهرهمند خواهند شد.
معاون وزیر جهاد کشاورزی گفت: جبران فاصله عملکرد تولید، زمینه دستیابی کشور به خوداتکایی و خودکفایی ۹۰ درصدی در تولید برنج را فراهم خواهد کرد.
وی توسعه ارقام پرمحصول را از دیگر اولویتهای وزارت جهاد کشاورزی دانست و افزود: حمایت دولت و مجلس از خرید تضمینی این ارقام، نقش مهمی در افزایش سطح زیر کشت و کاهش وابستگی به واردات برنج خواهد داشت.

«جوانی جمعیت» با حرف و هشدار
مدیران و نمایندگان هم مستمراً از تَبَعاتِ پیری جمعیت میگویند و بر اجرای قانون جوانی جمعیت و برگزاری جلسات روتین در این زمینه تأکید دارند اما مشکل همینجاست که با حرف و هشدار، نرخ ازدواج بالا نمیرود و تمایل به فرزندآوری در زوجها شدت نمیگیرد و جمعیتِ استان، جوان نمیشود.
«مسعود پزشکیان»؛ مردی آرام در روزهایی سخت
کشورها در بحران، بیش از آنکه به صدای بلند نیاز داشته باشند، به اعصاب آرام و تصمیمات منطقی و عملی نیاز دارند و یکی از مهمترین ویژگیهای «مسعود پزشکیان» در این دوره، همین آرامش در تصمیمگیری، صداقت در رفتار و گفتار و پرهیز از واکنشهای هیجانی بود. او از همان آغاز فعالیت خود نشان داد که علاقهای به تولید دوقطبیهای جدید ندارد و ترجیح میدهد به جای افزودن بر شکافهای موجود، بر نقاط مشترک تکیه کند.
از دولتِ کارگر تا دولتِ معمار
دولتِ معمار، دیگر وارد مصالح و ملات نمیشود؛ او «کدهای ساختمانی مهارت» را مینویسد، «پلان شایستگی» را ترسیم میکند، «مهندسان ناظر» را بر کیفیت میگمارد و سپس عقب مینشیند تا بخش خصوصی، تشکلهای صنفی و نهادهای اجتماعی، ساختمان مهارت را با خلاقیت خود برپا کنند.