شبی که قائمشهر غرق در شادی شد؛
جشن بازگشتِ نساجی به لیگ برتر
تیم نساجی مازندران جمعه شب در پایان هفته سیوچهارم رقابتهای لیگ دسته یک فوتبال باشگاههای کشور، با وجود شکست ۲ بر ۱ برابر میهمان خود آریو اسلامشهر، جام قهرمانی را بالای سر برد و صعود خود به لیگ برتر را قطعی کرد و در پی آن جشن بزرگی در ورزشگاه شهید وطنی قائمشهر برگزار شد.
به گزارش تفکر، دیدار پایانی نساجی و آریو اسلامشهر شامگاه جمعه ۲۶ تیر در ورزشگاه شهید وطنی قائمشهر برگزار شد و بیش از ۱۰ هزار هوادار پرشور این تیم را در روز جشن قهرمانی همراهی کردند. اگرچه نساجی دو هفته پیش از پایان مسابقات صعود خود را مسجل کرده بود، اما در این دیدار نتوانست برتری خود را تکرار کند و در نهایت با نتیجه ۲ بر یک تن به شکست داد.
نیمه نخست این مسابقه با برتری نسبی دو تیم همراه بود، اما تلاش آنها برای باز کردن دروازه حریف بینتیجه ماند و بازی با تساوی بدون گل به پایان رسید. در نیمه دوم، برخلاف انتظار هواداران، تیم میهمان در دقیقه ۵۵ توسط محمد علیزاده به گل نخست دست یافت و ورزشگاه را در سکوت فروبرد. سپس در وقتهای تلف شده، مهدی یوسفی گل دوم را برای آریو اسلامشهر به ثمر رساند تا نساجی با دو گل عقب بیفتد.
در اواخر بازی، با ورود محمدعباسزاده، کاپیتان محبوب و پرافتخار نساجی، انگیزه بازیکنان میزبان افزایش یافت و آنها در آخرین دقیقه مسابقه توسط محمد صابری پور یکی از گلهای خورده را جبران کردند، اما این گل برای تغییر نتیجه بازی کافی نبود.
نساجی مازندران فصل را با ۶۹ امتیاز از ۳۴ مسابقه به پایان رساند و با ۲۰ پیروزی، ۹ تساوی و ۵ شکست، عنوان قهرمانی لیگ یک را از آن خود کرد. این تیم با ۴۸ گل زده، بهترین خط حمله لیگ را نیز در اختیار داشت.
پس از این بازی هواداران، بازگشت این تیم پرافتخار مازندران به لیگ برتر جشن گرفتند و ورزشگاه شهید وطنی قائمشهر که خانه این تیم پرافتخار است، تا پاسی از شب شاهد حضور هوادارانی بود که خوشحالی خود را فریاد میزدند.
«مسعود پزشکیان»؛ مردی آرام در روزهایی سخت
کشورها در بحران، بیش از آنکه به صدای بلند نیاز داشته باشند، به اعصاب آرام و تصمیمات منطقی و عملی نیاز دارند و یکی از مهمترین ویژگیهای «مسعود پزشکیان» در این دوره، همین آرامش در تصمیمگیری، صداقت در رفتار و گفتار و پرهیز از واکنشهای هیجانی بود. او از همان آغاز فعالیت خود نشان داد که علاقهای به تولید دوقطبیهای جدید ندارد و ترجیح میدهد به جای افزودن بر شکافهای موجود، بر نقاط مشترک تکیه کند.
از دولتِ کارگر تا دولتِ معمار
دولتِ معمار، دیگر وارد مصالح و ملات نمیشود؛ او «کدهای ساختمانی مهارت» را مینویسد، «پلان شایستگی» را ترسیم میکند، «مهندسان ناظر» را بر کیفیت میگمارد و سپس عقب مینشیند تا بخش خصوصی، تشکلهای صنفی و نهادهای اجتماعی، ساختمان مهارت را با خلاقیت خود برپا کنند.
خشم و خرسندیِ توأمان
نکته مهم این است که قاطبه مردم از شنیدن خبر احتمال امضای این یادداشتتفاهم و توقفِ کامل جنگ، خرسند شدند و اقتضائات اقتصادی و الزامات معیشتی نیز امضای آن را هوشمندانه میداند اما برخی جریانات تندرو، منافع سیاسی یا اقتصادی خود را در تعارض با آن میبینند و به بازگشت کشور به شرایط عادی روی خوش نشان نمیدهند.