آخرین حضور رهبر شهید در پایتخت با همراهی میلیونها عاشق؛
تهرانِ غمگین در روز وداع
یکی از برگهای تاریخ، در تهران با گامهای راسخ، ارادهی زیبا و اشکهای عاشقانه ملت ایران نوشته شد؛ وداع و بیعت توأمان با رهبر شهید که امروز بیشتر مشخص شد که چه پیوندها وجود داشت بین جان ملت با قلب ایشان؛ وداعی که به همان اندازه که با اشک و آه همراه بود، رنگ و بوی خشم و خونخواهی نیز داشت.
امروز دوشنبه و در مراسمی که نه تنها تاکنون نظیری در دنیا نداشته که به باور بسیاری از کارشناسان، در آینده نیز تکرار نخواهد شد، شخصیتی با همراهی و مشایعت میلیونی مردم تشییع شد که ایران، موقعیت امروز خود در منطقه و جهان را مدیون سیاست، هوشمندی و شجاعت ایشان است همانگونه که امت اسلام و جبهه مقاومت در منطقه نیز همین احساس دِین را دارد.
پیکر پاک و مطهّرِ آیتالله سید علی خامنهای که به اتفاق تعدادی از افراد خانواده خود در ساعت ۹ و نیم بامداد روز شنبه ۹ اسفند در حملات مشترک آمریکا و اسراییل به شهادت رسیده بود، امروز در تهران؛ امالقرای جهان اسلام تشییع شد.
در مراسم امروز، پیکرهای رهبر شهید و اعضای شهید خانواده: سیده بشری حسینی خامنهای (دختر)، مصباحالهدی باقری (داماد)، زهرا حدادعادل (عروش رهبر شهید و همسر آیتالله آقا سید مجتبی خامنهای) و زهرا محمدی گلپایگانی (نوه 14 ماهه رهبر شهید) در میان اشک و آه و فریادهای خونخواهی یک ملت تشییع شدند.
گاهی یک عکس، از هر متن و روایت هر شاهدی گویاتر است و امروز عکسهایی که از این مراسم باشکوه معنوی در رسانههای جهان منتشر شد، گواهی است بر منتهایِ عشق و ولایتمداری یک ملت که تلاش کرد اندوه و همچنین پیوند عمیق و ناگسستنی خود را با مکتب حسینی (ع) که بر سلوک و سیره امام خامنهایِ شهید تبلور یافت، فریاد بزند.
بسیاری از شهروندانی که از مناطق مختلف کشور به تهران آمدند گفتند به قم خواهند رفت تا در همین مراسم که فردا سهشنبه در این شهر برگزار خواهد شد نیز شرکت کنند و کسی نمیتواند در اقیانوس واژگان زبان فارسی، کلمهای بیابد که ترجمانی باشد بر این حد از عشق و باور.
این حجم از هویت یک ملت شکوهی را به تصویر کشیده است که باید قدر آن به درستی دانسته شود. یقین و باور این قلبهای عاشق و شناور در این همراهی عظیم یعنی روحهای پاک رهبر شهید و همه شهیدان جنگ چهلروزه در جوار حضرت حق به آرامش رسیده است؛ سربلندی باشد برای این ملتِ وفادار و شجاع در دنیا و آخرت و امید که دولتمردان و همه کارگزاران جمهوری اسلامی ایران قدردان فهم، وفا و صبر این ملت بزرگ باشند.
«مسعود پزشکیان»؛ مردی آرام در روزهایی سخت
کشورها در بحران، بیش از آنکه به صدای بلند نیاز داشته باشند، به اعصاب آرام و تصمیمات منطقی و عملی نیاز دارند و یکی از مهمترین ویژگیهای «مسعود پزشکیان» در این دوره، همین آرامش در تصمیمگیری، صداقت در رفتار و گفتار و پرهیز از واکنشهای هیجانی بود. او از همان آغاز فعالیت خود نشان داد که علاقهای به تولید دوقطبیهای جدید ندارد و ترجیح میدهد به جای افزودن بر شکافهای موجود، بر نقاط مشترک تکیه کند.
از دولتِ کارگر تا دولتِ معمار
دولتِ معمار، دیگر وارد مصالح و ملات نمیشود؛ او «کدهای ساختمانی مهارت» را مینویسد، «پلان شایستگی» را ترسیم میکند، «مهندسان ناظر» را بر کیفیت میگمارد و سپس عقب مینشیند تا بخش خصوصی، تشکلهای صنفی و نهادهای اجتماعی، ساختمان مهارت را با خلاقیت خود برپا کنند.
خشم و خرسندیِ توأمان
نکته مهم این است که قاطبه مردم از شنیدن خبر احتمال امضای این یادداشتتفاهم و توقفِ کامل جنگ، خرسند شدند و اقتضائات اقتصادی و الزامات معیشتی نیز امضای آن را هوشمندانه میداند اما برخی جریانات تندرو، منافع سیاسی یا اقتصادی خود را در تعارض با آن میبینند و به بازگشت کشور به شرایط عادی روی خوش نشان نمیدهند.
