یادداشت «تفکر» در پیوند با سخنان دور از انسانیت مجری تلویزیون درخصوص کشتهشدگان اعتراضات اخیر
روانِ مردم را خطخطی نکنید !
مجری برنامه «خطخطی» که قرار بود یک برنامه طنز باشد به کشتهشدگان حوادث اخیر توهینی آشکار کرد و همین اهانت موجب شد هم برنامه از کونداکتور شبکه افق حذف و هم مدیر این شبکه عزل شود اما آیا آثار مخرب چنین جملههایی از روح رنجور خانوادههای داغدار و ملت نگران زدوده خواهد شد؟
به گزارش تفکر، سالهاست شاهد هستیم مجریان جوانی در شبکههای مختلف صدا و سیمای ملی ظاهر میشوند، بیمحابا در مسائل بسیاری ورود میکنند و با سخنانی نسنجیده و بیانی تهوعآور، به روانِ زخمی جامعه نمک میپاشند؛ اما نهایت برخوردی که با آنان میشود تغییر اتاق کار آنان است و اینکه از یک برنامه به برنامهای دیگر منتقل میشوند.
در آخرین نمونه آن مجری برنامه «خطخطی» که قرار بود یک برنامه طنز باشد به کشتهشدگان حوادث اخیر توهینی آشکار کرد و همین اهانت موجب شد هم برنامه از کونداکتور شبکه افق حذف و هم مدیر این شبکه عزل شود اما آیا آثار مخرب چنین جملههایی از روح رنجور خانوادههای داغدار و ملت نگران زدوده خواهد شد؟
زمستان امسال یادآور دردهای سردی است که داغش ولی گرم خواهد ماند و دلسوز؛ این روزها، حال کسی خوب نیست و افراد بسیاری در اتفاقات اخیر جان خود را از دست دادهاند و هرگز نزد خانواده خود برنمیگردند چه مأموران و چه معترضان.
همچنین لازم است به این مجری و همه افرادی که به خود اجازه میدهند نسبت به هر چیز در پوشش طنز، یاوهسرایی کنند گفته شود که احترام به «مردگان» یکی از کهنترین حقوقی است که انسانها از دیرباز برای هم قائل بودند و پس از جنگ، فرصتی به هم میدادند تا اجساد کشتگان خود را از میدان رزم بیرون بکشند و آنان را برابر باورهای دینی و آیینی خود به خاک بسپارند یا بسوزانند.
جای تأسف است این مجریان هتاک، ظاهری آراسته دارند و تلاش میکنند خود را اخلاقمدار نشان دهند در حالیکه اصول بدیهی و ابتدایی اخلاق را به سادگی زیر پا میگیرند با بلاهت له میکنند.
چگونه میتوان وجدان داشت و خون انسانهایی که هر یک، امید خانوادههای خود بودند را دستمایهی جوک و خنده آن هم با سخیفترین کلمات قرار داد؟
کاش این مجریان در رسانه، حال خراب مردم را با چنین نگاههای رقتبار به زندگیهای شکوهمندی که از کف رفته است، خرابتر نکنند؛ و اجازه دهند به درد خودمان بمیریم که همین حالا هم شرم زندهماندن زیر بار اندوهی به وسعت میهن، گریبانگیرمان است.
شُکوه بهوقتِ رفتن
عشرت کراری/ ظهر دیروز شنبه، روزی سرد از اواخر آبان، جمع عظیمی از هواداران و دوستدارانش را با چشمان و دلهای غمگین، زیر تابوتش گرد هم آورد تا آخرین خیابانی را که میزبان عبورش بود، تلخ و غمگین کنار او قدم بزنند.
این شما و این هم باران
نگاه مدیریت شهری در مازندران اغلب «واکنشی» است تا «پیشگیرانه». بارها شاهد بودهایم پس از بارش باران، ونیزی شدن خیابانهای مرکزی شهرها و تبدیل شدن زیرگذرها به یک استخر، شهردار و فرماندار چکمه به پا و بادگیر به تن، بهصورت کاملاً سرزده با چند عکاس و خبرنگار در این مناطق ظاهر میشوند و تلاش دارند اینگونه القا کنند که با تمام توان مشغول مدیریتِ بحران هستند در حالیکه خودشان بهتر از هر کسی میدانند مشغول نمایش هستند.
رویای مازندران قویتر
عشرت کراری/ اهمیت مازندران بر همهی ایران مشخص است اما گویا تصمیمسازان استان، هنوز به این باور نرسیدند که این استانِ کهن با اساطیر و دانشمندان نامداری که دارد، هرگز درخور جایگاهش توسعه نیافته است و این چیزهایی که امروزه در جهت اقتصاد و گردشگری در استان وجود دارد از بدیهیترین موارد کسب و کار است.