رییس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی مازندران:
33 درصد پست‌های مدیریتی در اختیار بانوان است
«عبدالرضا کریم‌پور ملکشاه» در گفت‌وگو با خبرنگاران به وضعیت مطلوب مشارکت اقتصادی زنان استان مازندران اشاره کرد و گفت: در حال حاضر ۴۵ هزار زن در دستگاه‌های اجرایی استان شاغل هستند و ۳۳ درصد پست‌های مدیریتی نیز در اختیار بانوان است.
به گزارش تفکر، رییس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی مازندران با اشاره به حضور مؤثر بانوان در حوزه‌های اقتصادی، به‌ویژه کشاورزی، گفت: زنان مازندرانی ۱۰ درصد بهره‌برداران این بخش را تشکیل می‌دهند و این ظرفیت می‌تواند موتور محرک توسعه روستاها باشد.
وی اضافه کرد: در حال حاضر ۴۵ هزار زن در دستگاه‌های اجرایی استان شاغل هستند و ۳۳ درصد پست‌های مدیریتی نیز در اختیار بانوان است.
رییس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی مازندران گفت: سطح تحصیلات زنان شاغل بالاتر از میانگین کشوری است و نشان‌دهنده توان بالای آنان برای نقش‌آفرینی در سطوح مختلف مدیریتی است.
کریم‌پور ملکشاه استقبال بانوان از فرصت‌های شغلی را چشم‌گیر دانست و تصریح کرد: در آزمون‌های استخدامی اخیر، تعداد شرکت‌کنندگان زن تقریباً دو برابر مردان بوده است و این امر بیانگر انگیزه بالا و آمادگی جدی زنان برای ورود به عرصه‌های به بازار کار است.
وی همچنین گفت: نرخ مشارکت اقتصادی زنان مازندرانی ۱۸.۸ درصد است که نسبت به میانگین کشوری رشد قابل‌توجهی نشان می‌دهد.
رویای مازندران قوی‌تر
عشرت کراری/ اهمیت مازندران بر همه‌ی ایران مشخص است اما گویا تصمیم‌سازان استان، هنوز به این باور نرسیدند که این استانِ کهن با اساطیر و دانشمندان نامداری که دارد، هرگز درخور جایگاهش توسعه نیافته است و این چیزهایی که امروزه در جهت اقتصاد و گردشگری در استان وجود دارد از بدیهی‌ترین موارد کسب و کار است.
نارنگی ارزان، پاسوز گرانی‌های بی‌امان
این روزها که فصل برداشت مرکبات در مازندران است و باید برای باغداران فصلی شیرین و همراه با به بار نشستن ماه‌ها تلاش شبانه‌روزی باشد، به روزهای دلهره، نگرانی و خسارت تبدیل شده است و دلیل آن نیز قیمت پایین نارنگی پیشرس و محلی است که 35 تا 40 هزار تومان در هر کیلو بابت آن به باغداران پول می‌دهند.
عقب‌نشینی دخترها؛ اجبار یا انتخاب؟
غلبه‌ی هوش بر هنجار سبب شد تا دختر دانش‌آموز از نظم حاکم بر زیست سنتی ایرانی عبور کند و به شکستن خطوط قرمز و رهایی در هیجان متمایل شود. این اگر نشات گرفته از پیش‌بینی فقری باشد که در آینده گریبانشان را خواهد گرفت، یا از ضعف اعتماد به‌نفس و ترس طرد شدن از سوی جامعه‌ای باشد که معیارهای زیبایی و مقبول‌افتادن را به آنها تحمیل کرده‌است، فرقی نمی‌کند؛ یک فرایند مخرب حالا به نتیجه رسیده و همچنان در حال پیشروی است.
