رییس هیأت نجات غریق استان مازندران خبر داد:
مرگ پدر و دو فرزند نوجوانش در دریای رامسر
«نقی کریمیان» گفت: روز گذشته پدر خانواده به همراه دو پسر ۱۳ و ۱۴ سالهاش که مسافر و اهل خراسان جنوبی بودند در منطقه سنگچین رامسر که جزو محدودههای ممنوعه برای شنا است، وارد دریا شدند و متأسفانه هر سه نفر بر اثر غرقشدگی جان خود را از دست دادند.
به گزارش تفکر، رییس هیأت نجات غریق استان مازندران افزود: این حادثه در خارج از محدوده طرح سالمسازی دریا و در ساعاتی که شنا توصیه نمیشود و ساعت ممنوعه شما به حساب میآید، رخ داد و متأسفانه به دلیل ناآشنایی با وضعیت دریا و بیتوجهی به هشدارهای ایمنی، این خانواده دچار حادثه شدند.
وی با تأکید بر لزوم توجه مسافران و گردشگران به هشدارهای ایمنی و تابلوهای شنا ممنوع، گفت: طی روزهای اخیر، شرایط دریای خزر ناپایدار بوده و خطر غرقشدگی بهویژه در مناطق فاقد نجاتغریق افزایش یافته است.
کریمیان از مسافران خواست تنها در مناطق تحت پوشش نیروهای امداد و نجات و در ساعتهای مجاز اقدام به شنا کنند تا از تکرار چنین حوادث تلخی جلوگیری شود.
لینک کپی شد
ارسال نظرات
روانِ مردم را خطخطی نکنید !
مجری برنامه «خطخطی» که قرار بود یک برنامه طنز باشد به کشتهشدگان حوادث اخیر توهینی آشکار کرد و همین اهانت موجب شد هم برنامه از کونداکتور شبکه افق حذف و هم مدیر این شبکه عزل شود اما آیا آثار مخرب چنین جملههایی از روح رنجور خانوادههای داغدار و ملت نگران زدوده خواهد شد؟
تحریریه تفکر
«مهارت»؛ پناهگاهِ امنِ توسعه
رویدادهای گذشته بهروشنی نشان داد که هیچ درمانی برای التیام زخمهای اجتماعی، کارآمدتر از «امید به فردا» نیست و این امید جز از طریق «مهارتافزایی» و «اشتغال پایدار» محقق نمیشود. بسیاری از ناآرامیهای ریشهدار، نه با انفعال، بلکه با اقدام پیشگیرانه و سازنده نهادهای آموزشی و اشتغالآفرین درمانپذیرند.
سیدبهنام مهردل
برف، باران و سخاوتِ آسمان
لازم است به خودمان یادآور شویم مصرف بهینه آب هم در بخش کشاورزی و هم در بخش شُرب، وظیفه و تکلیف همگانی است و هیچ مدیر یا شهروندی نباید در این موضوع، مسئولیت قانونی و اجتماعی خود را فراموش کند که این کار ناسپاسی است و چه بسا قهر و غضب طبیعت را به همراه داشته باشد و تا مدتها در حسرت چنین سخاوتی از سوی آسمان بمانیم.
تحریریه تفکر
گردشگرِ آگاه و گردشگریِ مسئولیتپذیر
گردشگری مازندران، بهعنوان یکی از قطبهای اصلی این صنعت سبز در ایران، میانِ دوگانگی قرار دارد: از یک سو، موهبت منابع طبیعی بینظیر و میراث فرهنگی غنی و از دیگر سو، فشار فزاینده توسعه و گردشگری انبوه که موجودیت این سرمایههای طبیعی را تهدید میکند.
محمدرضا حسینی علیآباد