یادداشتی از #عشرت_کراری
چند وقتی میشود که جریدهی مکتوب ما تفکر، به پایگاه تحلیلی خبری برخط(آنلاین) تبدیل وضعیت پیدا کرده است؛ همان تفکری که عاشق چاپشدن روی کاغذ بود و ۶ سال به هر سختی و رنجی که بود به انتشار رسید.
زین پس، برخط ادامه خواهیم داد. همچنان طرف حق و حقیقت ایستادهایم و برای اجتماعی بهتر، تلاش خواهیم کرد.
ما به عدم بیباوریم و رنجِ زیست اجتماعی متعهدانه را به راحتِ فرومایگی و سستعنصری نخواهیم فروخت؛ ما نظارهگران مغموم بیخاصیت نه که راویانِ مصلوبِ حقیقتیم.
چونان قویهمتان بلندپرواز برای درنوردیدن کوهستانهای سخت و سنگ، به امید صعود و به امید فتح...
باری هرگز فکر نمیکردم از آقای کارلوس دروموند د آندراده_شاعر برزیلی_ شعر معروفش را بردارم برای افتتاح نوشتن در پایگاه خبری جدیدمان استفاده کنم ! اما انجامش دادم:
«اگر تونستی بخواب
اگر تونستی خسته شو
اگر تونستی بمیر
اما تو نمیمیری
تو سگجونی ژوزه...
تو کوچ میکنی ژوزه
به کجا ژوزه؟»
ما بیداریم و بیخستگی خواهیم نوشت؛ تاریخ نمیمیرد و ما هم؛ اینگونه سخت و صبور ایستادهایم پای این رسالتِ مقدس و واقفیم که عشق به آگاهی و تفکر، نمیگذارد بمیریم...
بله ما کوچ میکنیم، از رسانهای به رسانهای دیگر در حالیکه هرگز خسته نشدیم و نخواهیم شد.
این راه و رسالت همچنان ادامه خواهد داشت، تحت هر نام یا عنوانی؛ هر جا که باشیم و در هر حالی که باشیم.
این پیوند به این شدت، میان دل ما، قلم ما و تفکر ما، هرگز گسسته نخواهد شد و پیروزی در میانهی جان شیفتهی ما، انتظار میکشد...
روانِ مردم را خطخطی نکنید !
مجری برنامه «خطخطی» که قرار بود یک برنامه طنز باشد به کشتهشدگان حوادث اخیر توهینی آشکار کرد و همین اهانت موجب شد هم برنامه از کونداکتور شبکه افق حذف و هم مدیر این شبکه عزل شود اما آیا آثار مخرب چنین جملههایی از روح رنجور خانوادههای داغدار و ملت نگران زدوده خواهد شد؟
«مهارت»؛ پناهگاهِ امنِ توسعه
رویدادهای گذشته بهروشنی نشان داد که هیچ درمانی برای التیام زخمهای اجتماعی، کارآمدتر از «امید به فردا» نیست و این امید جز از طریق «مهارتافزایی» و «اشتغال پایدار» محقق نمیشود. بسیاری از ناآرامیهای ریشهدار، نه با انفعال، بلکه با اقدام پیشگیرانه و سازنده نهادهای آموزشی و اشتغالآفرین درمانپذیرند.
برف، باران و سخاوتِ آسمان
لازم است به خودمان یادآور شویم مصرف بهینه آب هم در بخش کشاورزی و هم در بخش شُرب، وظیفه و تکلیف همگانی است و هیچ مدیر یا شهروندی نباید در این موضوع، مسئولیت قانونی و اجتماعی خود را فراموش کند که این کار ناسپاسی است و چه بسا قهر و غضب طبیعت را به همراه داشته باشد و تا مدتها در حسرت چنین سخاوتی از سوی آسمان بمانیم.