مدیرکل دامپزشکی مازندران خبر داد:
افزایش 60 درصدی صادرات آبزیان مازندران
«حمزه آقاپور کاظمی» امروز یکشنبه در حاشیه جلسه توسعه اقتصادی مازندران گفت: طی سال جاری صادرات ماهی و خاویار از این استان به کشورهای اروپایی و اوراسیا افزایش ۶۰ درصدی داشت که موفقیتی بزرگ در توسعه بازارهای بین‌المللی آبزیان بوده است.
به گزارش تفکر، وی افزود: در پی اجرای دستورالعمل‌های بهداشتی و تفاهم‌نامه‌های جدید بین ایران و کشورهای هدف، ۶۰۰ تن ماهی زنده، ۶۰۰ تن ماهی منجمد، ۳ تن خاویار استحصالی و ۴۸۰۰ تن خوراک و مکمل‌های آبزیان از مازندران به کشورهای اروپایی و اوراسیا صادر شده است.
آقاپور کاظمی افزود: تمامی واحدهای پرورش ماهی با دریافت گواهی بهداشتی می‌توانند تولیدات خود را بدون هیچ‌گونه محدودیتی به مراکز فرآوری و قطعه‌بندی منتقل کنند.
مدیرکل دامپزشکی مازندران گفت: این آمار نشان از تلاش‌های موفق در افزایش کیفیت تولیدات و تسهیل صادرات به بازارهای خارجی دارد.
گفتنی است معیشت بیش از چهار هزار و ۲۰۰ ماهی‌گیر در قالب ۵۴ شرکت تعاونی صیادی پره در مازندران از طریق صید در دریای خزر تامین می‌شود ضمن این‌که واحدهای پرورش ماهیان سردآبی و همچنین خاویاری در این استان فعال هستند و توسعه صادرات در این بخش، کمک شایانی به رونق در این حوزه خواهد کرد.
رویای مازندران قوی‌تر
عشرت کراری/ اهمیت مازندران بر همه‌ی ایران مشخص است اما گویا تصمیم‌سازان استان، هنوز به این باور نرسیدند که این استانِ کهن با اساطیر و دانشمندان نامداری که دارد، هرگز درخور جایگاهش توسعه نیافته است و این چیزهایی که امروزه در جهت اقتصاد و گردشگری در استان وجود دارد از بدیهی‌ترین موارد کسب و کار است.
نارنگی ارزان، پاسوز گرانی‌های بی‌امان
این روزها که فصل برداشت مرکبات در مازندران است و باید برای باغداران فصلی شیرین و همراه با به بار نشستن ماه‌ها تلاش شبانه‌روزی باشد، به روزهای دلهره، نگرانی و خسارت تبدیل شده است و دلیل آن نیز قیمت پایین نارنگی پیشرس و محلی است که 35 تا 40 هزار تومان در هر کیلو بابت آن به باغداران پول می‌دهند.
عقب‌نشینی دخترها؛ اجبار یا انتخاب؟
غلبه‌ی هوش بر هنجار سبب شد تا دختر دانش‌آموز از نظم حاکم بر زیست سنتی ایرانی عبور کند و به شکستن خطوط قرمز و رهایی در هیجان متمایل شود. این اگر نشات گرفته از پیش‌بینی فقری باشد که در آینده گریبانشان را خواهد گرفت، یا از ضعف اعتماد به‌نفس و ترس طرد شدن از سوی جامعه‌ای باشد که معیارهای زیبایی و مقبول‌افتادن را به آنها تحمیل کرده‌است، فرقی نمی‌کند؛ یک فرایند مخرب حالا به نتیجه رسیده و همچنان در حال پیشروی است.
