سردار سیاوش مسلمی
بازگشت به باورهای اصیل اسلامی-ایرانی، مسیر احیای فرهنگ مازندران و دستیابی به توسعه پایدار
تقویت هویت فرهنگی نه تنها به شکلگیری غرور ملی کمک میکند، بلکه نقش مهمی در مسیر توسعه مازندران نیز دارد. جامعهای که با هویت اصیل خود آشناست و به آن افتخار میکند، از قدرت و انگیزه بیشتری برای پیشرفت و تعالی برخوردار است.
به گزارش تفکر؛ به مناسبت هفته مازندران سردار سیاوش مسلمی فرمانده سپاه کربلا یادداشتی را منتشر کرد که در ادامه آن را می خوانیم:
بسم الله الرحمن الرحیم
مازندران، این سرزمین سرسبز و مهد ارزشهای کهن، با وجود طبیعت بکر و فرهنگ غنی، در پیچوخم جادهای قرار گرفته است که شاید در ابتدا نوید رشد و توسعه میداد، اما در ادامه به انحرافاتی جدی در هویت فرهنگی منجر شده است. در حالی که شاکلهی تمدن ایرانی و اسلامی، همواره بر پایهی ارزشهای اخلاقی و باورهای عمیق دینی استوار بوده، امروز در برخی از حوزه ها با نوعی سرگشتگی فرهنگی روبرو هستیم. گویی به جای گسترش روحیه معنویت و اصالت، فرهنگی سطحی و ظاهری به جای فرهنگ عمیق و سازندهی بومیمان نشسته است. این تغییر در اولویتهای فرهنگی، نیازمند بازنگری و تلاشی جدی از سوی متولیان فرهنگی و گروه های خودجوش فرهنگی استان است تا قطار فرهنگ را به مسیر اصیل اسلامی-ایرانیاش بازگردانند.
هویت فرهنگی، بخش مهمی از غرور و شخصیت هر سرزمین را تشکیل میدهد. باورها و ارزشهای اسلامی-ایرانی، ریشهدار در تاریخ و تمدن این مرز و بوم، میتواند همچون یک روح در کالبد فرهنگ مازندران جان ببخشد و نسلهای جدید را به اصالتهایشان پیوند بزند. در این بستر، فرهنگ بومی مازندران به عنوان یکی از غنیترین بخشهای تمدن اسلامی-ایرانی، ظرفیتی بسیار برای تقویت غرور ملی و هویتسازی دارد. باورهای اسلامی به همراه ارزشهای اصیل ایرانی در فرهنگ مازندرانی نقش کلیدی ایفا میکنند و این هویت میتواند بازتابدهنده یک غرور ملی باشد که ریشه در تاریخ دارد و نسلها را به هم پیوند میزند.
نقش مسئولین فرهنگی استان در این میان بسیار حساس است. آنها باید با تدوین سیاستهایی متناسب، ارزشهای اسلامی-ایرانی و بومی را در بطن برنامههای فرهنگی و هنری استان بگنجانند و با برنامههایی درست و بجا، باورهای دینی و اخلاقی را در عرصههای فرهنگی به نمایش بگذارند. حمایت از هنرمندانی که آثارشان همراستا با ارزشهای بومی و دینی است، آموزش اصول فرهنگ بومی-اسلامی به نسل جدید در مدارس و دانشگاهها، و نظارت دقیق بر محتوای جشنوارهها و برنامههای هنری، اقداماتی ضروری برای بازگرداندن فرهنگ مازندران به ریل اصالت است.
از سوی دیگر، تقویت هویت فرهنگی نه تنها به شکلگیری غرور ملی کمک میکند، بلکه نقش مهمی در مسیر توسعه مازندران نیز دارد. جامعهای که با هویت اصیل خود آشناست و به آن افتخار میکند، از قدرت و انگیزه بیشتری برای پیشرفت و تعالی برخوردار است. هویت فرهنگی و غرور ملی، خودباوری و انگیزهای قوی را در مردم و جوانان ایجاد میکند که نتیجهاش به رشد و پیشرفت در سطح کلان استان منجر میشود. همچنین، این هویت فرهنگی میتواند به جذب گردشگران و علاقهمندان به فرهنگ بومی کمک کند، چرا که هرچه مازندران به ریشهها و اصالت خود بیشتر توجه کند، برای گردشگران و محققان نیز جذابتر و تاثیرگذارتر خواهد شد.
در یک نگاه کلان، حفظ و تقویت هویت بومی-اسلامی میتواند زمینهساز توسعه پایدار مازندران شود؛ توسعهای که نهتنها در حوزه فرهنگی، بلکه در ابعاد اقتصادی و اجتماعی نیز به رشد و شکوفایی این استان منجر شود. با حمایت از فرهنگ و هنر اصیل، فرصتهای شغلی بیشتری برای هنرمندان و فعالان فرهنگی ایجاد میشود. از سوی دیگر، روحیهی افتخار و تعلقخاطر به فرهنگ بومی، مردم را در تصمیمگیریهای مهم برای رشد و آبادانی استان مصممتر میکند.
بنابراین، لازم است مسئولان فرهنگی استان، با همت و درایت، نقش تاریخی خود را ایفا کنند و مسیر توسعه و پیشرفت را بر مبنای باورهای اسلامی-ایرانی و بومی، و با بهرهگیری از هویت غنی مازندران پیریزی کنند.

روانِ مردم را خطخطی نکنید !
مجری برنامه «خطخطی» که قرار بود یک برنامه طنز باشد به کشتهشدگان حوادث اخیر توهینی آشکار کرد و همین اهانت موجب شد هم برنامه از کونداکتور شبکه افق حذف و هم مدیر این شبکه عزل شود اما آیا آثار مخرب چنین جملههایی از روح رنجور خانوادههای داغدار و ملت نگران زدوده خواهد شد؟
«مهارت»؛ پناهگاهِ امنِ توسعه
رویدادهای گذشته بهروشنی نشان داد که هیچ درمانی برای التیام زخمهای اجتماعی، کارآمدتر از «امید به فردا» نیست و این امید جز از طریق «مهارتافزایی» و «اشتغال پایدار» محقق نمیشود. بسیاری از ناآرامیهای ریشهدار، نه با انفعال، بلکه با اقدام پیشگیرانه و سازنده نهادهای آموزشی و اشتغالآفرین درمانپذیرند.
برف، باران و سخاوتِ آسمان
لازم است به خودمان یادآور شویم مصرف بهینه آب هم در بخش کشاورزی و هم در بخش شُرب، وظیفه و تکلیف همگانی است و هیچ مدیر یا شهروندی نباید در این موضوع، مسئولیت قانونی و اجتماعی خود را فراموش کند که این کار ناسپاسی است و چه بسا قهر و غضب طبیعت را به همراه داشته باشد و تا مدتها در حسرت چنین سخاوتی از سوی آسمان بمانیم.