به گزارش تفکر، درخصوص زباله در مازندران که به یک اَبَرچالش تبدیل شده است و تنها راه چاره آن، آغاز تفکیک زباله در منازل و با مشارکت وسیع مردم است، بسیار سخن گفته شد، اما متأسفانه هنوز هم تنها سخن گفته میشود و دورنمایی از عمل شجاعانه دیده نمیشود.
یکی از وجوه بسیار دردناک اَبَرچالش زباله در مازندران این است که تولید زباله در روستاها، در حال پیشی گرفتن از شهرها است آن هم در شرایطی که تا همین چند سال قبل، چنین مشکلی در روستاهای استان دیده نمیشد یا در این سطح نبود.
باور ما این است که بسیاری از اهالی روستاها که در حاشیه منازل مسکونی خود، چند صد یا چند هزار متر باغ و عرصه کشاورزی هم دارند، آگاه نیستند از اینکه اگر باقیمانده غذا، سبزیجات و پوست میوهها را در گوشهای کنار زمین و پای رخت بریزند، نه تنها زیانی برای زمین ندارد که موجب تغذیه میکرواورگانیسمهای موجود در خاک خواهد شد و به غنای خاک کمک میکند اما قرار دادن این آیتمها در داخل دو لایه نایلون پلاستیکی و فرستادن آن به سمت «لندفیل»، -کاری که متأسفانه به عادتی روزانه تبدیل شد- اقدامی است که محیطزیست را به سرطان مبتلا خواهد کرد و در آن صورت نه ما و نه سایر گونههای زیستی در امان نیستیم.
همچنین این کار یعنی قراردادن و انباشتن زبالههای تَر در کنار هم موجب تولید سمی سیاه و خطرناک به نام «شیرابه» میشود که برای منابع آب و خاک و سلامت انسان و حیوان بسیار خطرناک است.
جای تأسف است که هیچ کدام از این موارد به روستاییان گفته نمیشود، مسئولیتهای اجتماعی شهروندان درخصوص مدیریت پسماند، به آنان گوشزَد نمیشود و برخی از آنان تصور میکنند وظیفه دارند زبالهها را در نایلونهای دربسته بگذارند تا مأموران آن را به مسیر مناسب سوق دهند آن هم در شرایطی که وقتی این حجم از زباله به صورت تفکیکنشده به بیرون از خانهها هدایت شود، نه از دست استاندار و نه از دست شهردار کاری ساخته نیست.
روز گذشته استاندار مازندران در دیدار با امام جمعه بابل، آماری هولناک از تولید زباله در روستاها ارائه کرد که بسیار دور از انتظار بود. یونسی گفت: سالانه حدود یک سوم زبالههای تولیدی -هزار و صد تُن- در روستاهای مازندران تولید میشود.
البته نماینده عالی دولت در استان به نکته درستی هم در سخنان خود اشاره کرد و گفت: برنامه دارد تفکیک زباله در روستاهای استان را با مشارکت مردم آغاز کند.
وی در تبیین برنامه خود گفت: بهزودی نشستی با دهیاران، بخشداران و اعضای شورای روستاها برگزار خواهد کرد و از آنان خواهد خواست برنامه تفکیک را بهطور جدی در دستور کار قرار دهند که هم آورده اقتصادی برای روستا دارد و هم این کار، کمکی شایان به سلامت عمومی است.
البته ما نیز با این اقدام موافق هستیم و باور داریم مسیر درست تفکیک زباله در روستاها، تفکیک با وساطت مسئولان محلی چون دهیاران، شوراها و بخشداران و با مشارکت مستقیم خانوادهها است و نباید برای حل این معضل، به زبالهسوز امید داشت.
«تفکر» پیگیر این موضوع خواهد بود و از استاندارد مازندران در مورد این برنامه آیندهنگرانه پرسوجو خواهد کرد.
شورای شهر؛ امید به آینده نو
ساری، این شهر کهن و تاریخی، این نگین سبز مازندران که روزگاری مرکز تمدن هیرکانیا و یادگار هزارهها تاریخ بوده است، امروز روزگار ناخوشی دارد. شهری که انتظار میرود بهعنوان مرکز استان، الگویی برای سایر شهرها باشد، خود در گیرودار معضلاتی پیچیده و دشوار دست و پا میزند.
«دونالد ترامپ» و قمار مرگبارش
کاش یک نفر او را از برق میکشید تا بداند این ماجراجوییهایی که حالا دارد در ایران انجام میدهد در مورد یک زندگی واقعی است و نه انیمیشن و بازیهای یارانهای و فیلمهای هالیوودی! زندگی واقعی مردم ایران است که بازیچهی افکار زشت این پيرمرد نامتعادل و روانپریش شده.
توصیه شهید «مجید ذکریایی» به رسانهها
«شهید ذکریایی» در ادامه مکالمه با بیانی آرام گفتند: من به شما قول میدهم هر جایی که باشم در برابر تجاوز به عرصههای طبیعی و جنگل و مرتع کوتاه نخواهم آمد اما شما خبرنگاران هم این موضوع را فراموش نکنید. تکلیف شما درخصوص منابع طبیعی هم کاملاً روشن است و هم بسیار سنگین. توصیه من به شما فعالان رسانه این است که «زبانِ جنگل باشید.»