به گزارش تفکر، سرپرست هیات نجات غریق و غواصی مازندران در نشست شورای مدیریت بحران مازندران در ساری با تایید این آمار تلخ، گفت: این تعداد فوتی مربوط به بازه زمانی آغاز اجرای طرحهای سالمسازی دریای مازندران تا به امروز است که متأسفانه تمامی این افراد در پی گرفتار شدن در جریانهای شکافنده و تلاطم امواج خزر جان خود را از دست دادهاند.
وی همچنین به پراکندگی جغرافیایی این فوتیها اشاره کرد و گفت: بیشترین میزان جانباختگان در سواحل شهرهای رامسر، ساری، تنکابن، بابلسر و نوشهر به ثبت رسیده است.
علیزاده با تاکید بر اینکه بسیاری از این حوادث در نقاطی رخ داده که خارج از محدوده طرحهای ساماندهی یا ساعت فعالیت ناجیان بوده است، تصریح کرد: غفلت از هشدارهای مکرر هواشناسی مبنی بر طوفانی بودن دریا و عدم توجه به پرچمهای ممنوعه، اصلیترین فاکتور در وقوع این حوادث دردناک است.
سرپرست هیأت نجات غریق و غواصی استان مازندران با ابراز تاسف از تکرار این حوادث، از هموطنانی که قصد سفر به سواحل مازندران را دارند، خواست تا پیش از ورود به آب، حتماً وضعیت جوی را بررسی کرده و تنها در محدوده طرحهای ساماندهی و با حضور ناجیان غریق به شنا بپردازند.
وی خاطرنشان کرد: دریا با هیچکس شوخی ندارد و نادیده گرفتن هشدارها به معنای بازی با جان خود است.
گفتنی است سواحل دریای خزر در حاشیه استان مازندران همواره یکی از حادثهخیزترین آبهای کشور محسوب میشود که هر ساله دهها مسافر و بومی را به کام مرگ میکشاند. عمق متغیر، وجود گردابهای زیرسطحی، ورود رودخانهها، ایجاد جریانات کششی و بیتوجه مردم به هشدارها ازجمله دلایل این حوادث هستند.
«برق خورشیدی»؛ یک تیر و چند نشان
این مسیر از آنجایی اجتنابناپذیر است که آب و خاک استان مازندران نیاز به توجه بیشتر دارد و لازم است در یک برنامه بلندمدت، تولید برق در نیروگاههای بزرگ و کوچکی که مازوت، گازوییل و حتی گاز میسوزانند و آلایندگی بسیاری دارند در این اقلیم متوقف شود و جای خود را به نیروگاههای برق خورشیدی بدهد.
«بر رسولان پیام باشد و بس»
این کلک با رویاهای چندان رقصید و این خامه بر خیالاتی بسيار، لیک زمانه گاه سر سازش ندارد و این خامه، چه سرخوردگیها دید و ببیند؛ با این همه، عشق به بیداری، راهی الّا رفتن و رسیدن نمیداند...
اجرای «قانونی ارزشمند» به «شیوهای ناشیانه»
کاش این حضرات از خود بپرسند مگر ساختمان صرف نظر از آنکه مالک آن چه کسی باشد، سرمایه ملی نیست و مگر مصالح ساختمانی از سیمان و آجر و آهن سر به فلک هفتم نرسانده است و حقیقتاً نمیتوان به گونهای نظارت و اِعمال قانون کرد که قبل از آنکه ساختمانهای غیرمجاز ساخته شوند، جلوی احداث آن را گرفت ؟