به گرارش سایت تفکر؛ در شرایطی که صدای واحدی برای مقابله با تجاوز اسرائیل به خاک ایران و تحمیل هزینههای فراوان به این رژیم شنیده میشود و عالیترین مقامات کشور بر لزوم پاسخ قاطع به رژیمصهیونیستی تاکید میکنند، رئیسجمهور با بیان سخنانی که خالی از سنجش و دقتنظر لازم است پیام متناقضی را پیرامون واکنش ایران مخابره و اصل مسئله تعرض به خاک کشور را به کارتی برای امتیازگیری از اسرائیل تبدیل کرده است.
رئیسجمهور در آخرین جلسه جلسه هیات دولت گفته است: «آنها به خوبی میدانند که در صورت ارتکاب هرگونه خطایی بر علیه جمهوری اسلامی ایران پاسخی دندانشکن دریافت خواهند کرد. اما اگر در رفتار خود تجدیدنظر کنند، آتشبس را بپذیرند و دست از کشت و کشتار مردم مظلوم و بیگناه منطقه بردارند ممکن است در نوع و شدت پاسخ ما اثر داشته باشد».
بلاشک تحمیل آتشبس به اسرائیل آنهم در شرایطی که قبول آن را بهمثابه شکستی بزرگ برای خود تصور میکند نوعی پیروزی است اما تبدیلکردن موضوع پاسخ به تعرض مستقیم رژیم و تبدیل آن به کارتی که قابلیت امتیازگیری را دارد، خطاست. این اظهارات میتواند نوعی مسامحه پیرامون نقض حاکمیت سرزمینی ایران و حمله نظامی به خاک کشور تلقی شود و چهبسا شکستن خط قرمزهای متمادی و بیشتری را موجب شود. آخرین تجاوز نظامی مستقیم علیه ایران به زمان جنگ تحمیلی در دهه ۶۰ بازمیگشت و حمله اخیر رژیم به کشور، یک خطشکنی آشکار و عبور از خطوط قرمزی بود که بارها عقوبت شدید آن از سوی مقامات امر مورد تاکید قرار گرفته بود.
رسیدن به آتشبس فینفسه خوب اما ایجاد مابازاء در مقابل نیل به این مقصود و تقلیل واکنش متناسب ایران در مواجهه با اسرائیل، چهبسا دومینویی از تعرضات را موجب شود. بازشدن این باب یعنی هر تعرضی به کشور میتواند فتح بابی برای امتیازگیری در موضوعات مورد مناقشه گردد و این یعنی از دست رفتن امنیتملی و کمهزینهکردن تبعات تجاوز به خاک کشور. ایجاد تفکیک بین پاسخ به این حمله اسرائیل و رسیدن به آتشبس برای جلوگیری از کشتار و خونریزی صهیونیستها در منطقه و البته عملیشدن این واکنش قاطع، قدرتساز و تثبیتکننده معادله بازدارندگی است که میتواند پیشزمینهای برای نیل به آتشبس و تحمیل شکست به رژیم هم باشد.
روشن است سخنان رئیسجمهور که رئیس شورایعالی امنیتملی هم محسوب میشود آثار و تبعاتی دارد و همواره باید با دقت و سنجش همه جوانب بیان گردد.
«بر رسولان پیام باشد و بس»
این کلک با رویاهای چندان رقصید و این خامه بر خیالاتی بسيار، لیک زمانه گاه سر سازش ندارد و این خامه، چه سرخوردگیها دید و ببیند؛ با این همه، عشق به بیداری، راهی الّا رفتن و رسیدن نمیداند...
اجرای «قانونی ارزشمند» به «شیوهای ناشیانه»
کاش این حضرات از خود بپرسند مگر ساختمان صرف نظر از آنکه مالک آن چه کسی باشد، سرمایه ملی نیست و مگر مصالح ساختمانی از سیمان و آجر و آهن سر به فلک هفتم نرسانده است و حقیقتاً نمیتوان به گونهای نظارت و اِعمال قانون کرد که قبل از آنکه ساختمانهای غیرمجاز ساخته شوند، جلوی احداث آن را گرفت ؟
«جوانی جمعیت» با حرف و هشدار
مدیران و نمایندگان هم مستمراً از تَبَعاتِ پیری جمعیت میگویند و بر اجرای قانون جوانی جمعیت و برگزاری جلسات روتین در این زمینه تأکید دارند اما مشکل همینجاست که با حرف و هشدار، نرخ ازدواج بالا نمیرود و تمایل به فرزندآوری در زوجها شدت نمیگیرد و جمعیتِ استان، جوان نمیشود.
