به گزارش تفکر،
شهریور از نیمه گذشته و رسیدن حال و هوای پاییز طبیعی است؛ اما مازندران در اوایل بامداد امروز ۱۷ شهریور دچار چنان طوفان و رعدوبرقی شد که خسارتهای بسیار بر جای ماند. از چند روز قبل اداره کل مدیریت بحران، اداره کل هواشناسی،
ستاد بحران استانداری مازندران و همچنین برخی فرمانداران درخصوص بارشهای رگباری و احتمال آبگیری معابر و تخریب مزارع هشدار داده بودند. قصه تلخ و تکراری آبگیری معابر و خسارت به مغازهها، منازل مسکونی، تخریب مزارع و خسارت به خودروها و... همان اتفاق تلخی بود که همواره پس از چنین بارشهایی در مازندران شاهد آن هستیم.
سقوط درختان بزرگ و از ریشه در آمدن آنها، آبگرفتگی باغها و مزارع، شکستن تیرهای چراغ برق، مسدود شدن خیابانهای اصلی و تخریب سازهها از عواقب وخیم اتفاق امروز بود.
فیلمها و تصاویری از بامداد ۱۷ شهریور در مازندران منتشر شده است که اگر کسی در این شب و روز در مازندران نبود، بیشک تصور میکرد تولید هوش مصنوعی است؛ اما این ویدئوهای ترسناک که موجب وحشت مردم مازندران شد طوفانی بود که به حدود هزار واحد مسکونی، به بخشی از زیرساختهای آب برق، به راهها و پلها و حتی سبب ریشهکن شدن درختان شد و همه اینها استان را به تعطیلیای کشاند که البته ساعت ۷ صبح اطلاعرسانی شد؛ شاید زمانی که بسیاری از کارمندان و شاغلها، میان همین آبگرفتگیها و سیلاب، از خانه زده بودند بیرون تا به محل کار برسند.
اوضاع اما خرابتر از چیزی بود که پیشتر هشدارش صادر شد؛ هرچند این هشدارها و امکان تولید بحرانها، هرگز موجب نشد تا مسئولان مرتبط به فکر تدابیر جدی قبل از سانحه و بحران باشند.
سالهاست بحران پیشبینی میشود منتها در عمل بعد از ایجاد خسارتهای شدید و گرفتاری مردم، مسئولان با چکمه و دوربین به سمت محل حوادث گسیل میشوند که ایهاالناس! ببینید ما چقدر جهادی کار میکنیم! و برای خود عملکرد میتراشند.
آیا این همه سوانح غیر مترقبه در استان حادثهخیز مازندران دلیل کافی نبود برای مدیریت پیش از بحران؟ یعنی فقط باید خرابیهای همیشگی و تکرار مکررات سبب شود تا مسئولان به فکر بیفتند تا خسارت برآورد کنند و بیتالمال به هدر رود؟
کاش کمی حساب کتاب بلد بودند تا بدانند قبل از شروع بحرانها به مراتب عددهای کمتری نیاز است جهت رفع و رجوع مسائل تا این که صبر کنند اتفاقهای تلخ رقم بخورد و بعد به فکر جبران و حل مساله بیفتند!
نگرانی ما این است که سازمان هواشناسی کشور برای پاییز امسال هشدار ویژه النینو صادر کرد که ۲۵ استان کشور ازجمله مازندران را در بر میگیرد و طی ۲ ماه آینده شاهد توفانها و بارشهای سیلابی بیشتری از این دست خواهیم بود اما گویا هیچ اقدام پیشگیرانهای قرار نیست انجام گیرد.
در شهرهای مختلف، درختان کهنسال و سستریشهای هستند که شهرداری وطیفه دارد آنان را شناسایی کند و از ریشه جدا کند، زیرگذرهای متعددی داریم که پس از هر باران، به یک استخر بزرگ با عمق چهار متر تبدیل میشوند و مدیریت شهری باید قبل از باران، مجراهایی برای تخلیه آب آن تعبیه کند؛ هدایت آبهای سطحی نیز از آن جمله است اما مدیران هیچ کدام از این کارها را به شکل ریشهای و کامل انجام نمیدهند تا در چنین روزهایی کام مردم تلختر شود از آنچه هست!
کار اصلی را قبل از حادثه باید انجام داد تا خسارت کمتر شود و شهر مکانی امن برای شهروندان باشد حتی در دل توفان. برابر اعلام هواشناسی استان مازندران، باران در برخی نقاط، امشب و فردا نیز ادامه خواهد داشت و لازم است هم مردم و هم مدیران به سهم خود اقدامهای پیشگیرانه را انجام دهند تا خسارتها به حداقل ممکن برسد.
این مردم زیر فشارهای اقتصادی استخوانشان خرد شده؛ دیگر تاب و توان این که میزبان سیلاب در محل کسب و کار و خانههایشان باشند را ندارند؛ لطفا برایشان تدبیر کنید و بعد هرچقدر دلتان خواست گزارش عملکرد بدهید. عکس: مصطفی شانهچی